දිනේශ් ශක්ති විසිනි.
මෙම ලිපිය 2026 ජුලි 20 දින theSocialist.lk වෙබ් අඩවියේ “The Dead Speak at the Chemmani Mass Grave” යන සිරසින් පළකෙරුණි.
චෙම්මනි සමූහ මිනීවළේ කැණීම් කටයුතුවල 3 වන අදියරේ 37 වන දිනය වූ ඊයේ (19) ගොඩගන්නා ලද 429 වන මිනිස් ඇට සැකිල්ල, හිඳගෙන සිටින ඉරියව්වකින් වළලා තිබියදී සොයා ගන්නා ලදී. එනම්, දෙපා නමා, දෑත් උකුල මත තබා, සිරුර ඊසාන දෙසට යොමු වන සේ තිබී ඇත. මෙලෙස සොයාගත් දෙවන අවස්ථාව මෙයයි. 2025 වසරේ සිදුකළ 2 වන අදියරේදී සොයාගන්නා ලද 227 වන මිනිස් සැකිල්ලද මෙවැනිම ඉරියව්වකින් තිබී සොයාගන්නා ලදී. දකුණේ ස්ථාපිත කිසිදු ජනමාධ්ය ආයතනයකට මෙම සොයාගැනීම් කිසිවක් පුවතක් බවට පත් නොවීය.
යමෙකු විසින් මෙම පුද්ගලයා සිතාමතාම, යම් කිසි විශේෂිත දිශානතියකට යොමු කර වළලා ඇත. එම කාරණාව, කිසිදිනෙක වසා දැමිය නොහැකි තුවාලයකි.
චෙම්මනි-සිට්ටුපට්ටි යනු මේ වන විට ශ්රී ලංකාවේ විශාලතම සමූහ මිනීවළයි. එහි ළදරුවන් හයදෙනෙකු ඇතුළුව ළමයින් 18 දෙනෙකුගේ ශේෂයන් ද ඇතුළත්ව, මිනිස් ඇටසැකිලි කොටස් 400 කට වඩා පවතී. 2025 පෙබරවාරි මාසයේදී ආදාහනාගාරයක අත්තිවාරමක් කැපීමේදී ගොඩනැගිලි කම්කරුවන්ට අහම්බෙන් ඇටකටු හමු වීම නිසා පමණක් කැණීම් කටයුතු ආරම්භ විය. මියගියවුන් සැබවින්ම පොළොව යටින් මතු විය.
මෙම මිනීවළවල්වල ඉතිහාසය, ශ්රී ලංකා යුද හමුදාව යාපනය නැවත අත්පත් කරගත් 1995-96 කාලසීමාව දක්වා දිව යයි. දෙමළ පාසල් ශිෂ්යාවක වූ ක්රිෂාන්ති කුමාරස්වාමි දූෂණය කර ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් වරදකරු වූ හමුදා කෝප්රල්වරයෙක් 1998 දී අධිකරණය හමුවේ පාපොච්චාරණය කළේය. එනම්, ජ්යෙෂ්ඨ හමුදා නිලධාරීන්ගේ නියෝග මත “සැකකරුවන්”, පැහැරගනු ලැබූවන් සහ අතුරුදහන් වූවන් ඇතුළු දෙමළ සිවිල් වැසියන් සිය ගණනක් ඝාතනය කර මෙහි රහසිගතව වළලා දැමූ බවයි. අවසානයේ හමුදා නිලධාරීන් හත්දෙනෙකු සඳහා අත්අඩංගුවට ගැනීමේ වරෙන්තු නිකුත් කරන ලදී. නමුත් ඔවුන් සියලු දෙනා ඇප මත මුදා හැරුණි. 2004 වන විට, මුළු නඩුවම නිහඬවම යටපත් කර දමන ලදී.
දශක තුනකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ පත්වූ අනුප්රාප්තික ආණ්ඩු, එනම් එජාප, පොදුජන එක්සත් පෙරමුණ, ශ්රීලනිප, නැවතත් එජාප, පොහොට්ටුව (SLPP), සහ 2009 හමුදා “ජයග්රහණය” සමරන ලද වත්මන් ජේවීපී /එන්පීපී ආණ්ඩුව ආදී සියල්ලම අන් හැමටම වඩා එක් දෙයක් තහවුරු කර ඇත. එනම්, ඝාතකයන්ට ලබා දී ඇති අපරාධවලින් නිදහස් වීමේ මුක්තියයි.
අද ජේවීපී අධිකරණ අමාත්යවරයා එම ස්ථානයට පැමිණෙන අතර (ජූනි 19), සත්යය සහ වගවීම ඉල්ලා සිටින සිය ගණනක් විරෝධතාකරුවන්ට මුහුණ දෙමින්, “වසර දෙකක් ඇතුළත” සාධාරණය ඉටු කරන බවට පොරොන්දු වෙමින් ඔවුන් මගහැර ගියේය. නමුත් එම නින්දිත ක්රියාව එතැනින් අවසන් වන්නේ නැත. කුඩා දරුවන්ගේ ඇටකටු ද ඇතුළුව, අස්ථි කොටස් 400 කට වඩා ඇති ශ්රී ලංකාවේ විශාලම සමූහ මිනීවළ අසල සිටගෙන සිටීමෙන් පසුව, යාපනය ප්රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ පැවැති හමුවකදී ජනතාව නැගූ ප්රශ්නවලට පිළිතුරු දෙමින් අමාත්යවරයා, චෙම්මනි යනු සමූහ මිනීවළක් ද යන්න පිළිබඳව ප්රසිද්ධියේ සැක පහළ කළ අතර, එය සාමාන්ය සුසාන භූමියක් විය හැකි බවට අඟවනු ලැබිය. ඔහු ප්රකාශ කළේ, “ඉස්සෙල්ලම මෙතන cemetery යක් තියෙන්නෙ, dating කර ගන්න ඕන, bones වල cause of death බලන්න ඕන” බවත්, “[අනන්යතාවය] identify කර ගත්තොත්, පැමිණිල්ලක් ආවොත් DNA අරගත්තට පස්යෙ තමයි culprit කෙනෙක් හොයන්න වෙන්නෙ” යනුවෙනි. මෙය ව්යාකූලත්වයක් නොවේ. මෙය නොදැනුවත්කම ද නොවේ. හින්දු ආදාහනාගාර භූමියක පස යට මළ සිරුරු 400 ක්, ඒ අතර කුඩා දරුවන් හයදෙනෙකුගේ සිරුරු ද තිබියදී, අඩි 1.6 ක වැනි ඉතා අඩු ගැඹුරක මළ සිරුරු සමූහ වශයෙන් වළලා තිබියදී, සහ ඝාතනවලට අණදුන් ජ්යෙෂ්ඨ නිලධාරීන්ගේ නම් සඳහන් කරමින් වරදකරු වූ යුද හමුදා කෝප්රල්වරයෙකු අධිකරණය හමුවේ දිවුරා දුන් සාක්ෂි තිබියදී මෙයට “සාමාන්ය සුසාන භූමියක්” ලෙස හැඳින්වීම වසන් කිරීමේ භාෂාවයි. එය ප්රසිද්ධියේ කතා කරන දණ්ඩමුක්තියේ භාෂාවයි.
එය ජේවීපී අමාත්යවරයෙකුගේ මුවින් පිටවීම සුදුසුය. එම පක්ෂයම වසර 26 ක යුද්ධය පුරාම හමුදා ජයග්රහණයක් උදෙසා වර්ගවාදී ප්රචාරණ ව්යාපාරයක නිරත වූ, දැන් පසෙන් මතු කරගනු ලබන ලේඛනගත කළ අපරාධ සිදු කළ රාජපක්ෂවරුන්ගේ බලය සක්රීයව ශක්තිමත් කළ, සහ ද්රවිඩ සිවිල් වැසියන් 40,000 ක් ඝාතනය කර තිබියදීත් 2009 “යුද ජයග්රහණය” සැමරූ පක්ෂයයි. ප්රතිපාදන නිදහස් කිරීම ප්රතික්ෂේප කරමින් දෙවන අදියරේ කැණීම් මාස අටක් තිස්සේ අත්හිටවූයේත්, උතුරු හා නැගෙනහිර ප්රදේශයන්හි 100,000 කට අධික සෙබළුන් පිරිසක් තවදුරටත් රඳවා තබා ගන්නේත්, පසුගිය වසරේදී ජාත්යන්තර යුද අපරාධ පරීක්ෂණයක් සඳහා වූ එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කවුන්සිලයේ ඉල්ලීම ප්රතික්ෂේප කළේත් මෙම රජයමය. අමාත්යවරයාගේ මෙම සැකය අහම්බයක් නොවේ. එය කිසිදු ලැජ්ජාවකින් තොරව ප්රකාශිත රජයේ ප්රතිපත්තියයි.
තවද චෙම්මනි පමණක් හුදෙකලාව නැත. මන්නාරම. තිරුකේතීශ්වරම්. කොක්කුතොඩුවායි. කලාවංචිකුඩි ආදී ප්රදේශ ද වේ. උතුර සහ නැගෙනහිර යනු සලකුණු නොකළ සමූහ මිනීවලවල්වලින් පිරුණු භූමියකි.
මෙම ධනපති රාජ්යයෙන් කිසිදු සාධාරණයක් ඉටු වන්නේ නැත. ජේවීපී (JVP) පාලනයක් යටතේවත්, යූඑන්පී (UNP) පාලනයක් යටතේවත්, ශ්රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ(SLFP) පාලනයක් යටතේවත්, සමස්ත දේශපාලන ක්රමයම දෙමළ විරෝධී වාර්ගවාදය මත ගොඩනඟන ලද සිංහල ධනපති පන්තියේ කිසිදු සැකැස්මක් යටතේවත් එය සිදු නොවේ. එසේම, මුළු යුද්ධය පුරාම ශ්රී ලංකා හමුදාවට ආයුධ සපයමින්, පුහුණුව ලබා දෙමින්, අරමුදල් සපයමින් සහ දේශපාලනිකව සහය දක්වමින්, පසුව 2009 දී වන්නියේදී 40,000 ක සාමාන්ය සිවිල් වැසියන් ඝාතනය වෙද්දී අහක බලාගත් වොෂින්ටනය, ලන්ඩනය, බ්රසල්ස් වැනි “ජාත්යන්තර ප්රජාවගෙන්” පිහිට පතන දෙමළ ජාතිකවාදී පක්ෂ වලින්ද සාධාරණයක් ඉටු වන්නේ නැත. අද දිනයේ ගාසා හි ඊශ්රායල ජන සංහාරයට සහය දක්වන්නේද මෙකී අධිරාජ්යවාදී බලවතුන්මය.
එමෙන්ම කිසිදු සැකයක් තබා නොගත යුතුය: LTTE සංවිධානයේ සහ එයින් කැඩී ගිය කණ්ඩායම්වල අපරාධ සඳහාද යුක්තිය ඉටු විය යුතුය. බලහත්කාරයෙන් ළමා සොල්දාදුවන් ලෙස බඳවා ගැනීම, දෙමළ දේශපාලන ප්රතිවාදීන් ඝාතනය කිරීම, උතුරෙන් ජනයා වාර්ගිකව ශුද්ධ කිරීම සහ සිංහල සිවිල් වැසියන්ට එල්ල කළ බෝම්බ ප්රහාර ආදිය ඊට ඇතුළත් ය. යුද්ධය පිළිබඳ කම්කරු පන්තියේ සැබෑ, ස්වාධීන, වගවීමට ලක් කිරීමේ ක්රියාදාමයක් මර්දනය කිරීම තුළ තමන්ගේම අභිමතාර්ථ තිබෙන දෙමළ ධනපති පන්තියද රැඳී ඇති මෙම ධනපති රාජ්ය ක්රමය යටතේ මේ අපරාධ සම්බන්ධයෙන් කිසිදා අවංක ඇගයීමක් සිදු නොවනු ඇත.
දෙපා නමාගෙන, දෑත විවේකීව තබාගනිමින්, ඊසාන දෙසට මුහුණ ලා වාඩි වී සිටින මෙම සැකිල්ල, අණ පිළිපැදි සෙබළුන් විසින් හදිසියේ වළදමන ලද, ජනාධිපතිවරුන්ගේ ආරක්ෂාව ලැබූ ජෙනරාල්වරුන් විසින් වසර තිහක් පුරා වසා දමන ලද, එකිනෙකාට එරෙහිව බෙදා දමන ලද බහු-වාර්ගික සමාජයක් පාලනය කරන විට ධනපති ක්රමය විසින් බිහි කරනු ලබන ප්රතිඵල පිළිබඳ ජීවමාන සාක්ෂියකි.
වළදමන ලද මිනිසුන් සැමදා වළදමා තැබිය නොහැක. නමුත් යුක්තිය කිසිදිනෙක මෙම පද්ධතිය තුළින් ඉටු නොවනු ඇත.
එම සාධාරණය ඉටු වනුයේ, දෙමළ, සිංහල සහ මුස්ලිම් කම්කරුවන්, කිසිදු ධනපති පක්ෂයක් පිටුපස හෝ අධිරාජ්යවාදී ‘ජාත්යන්තර ප්රජාව’ පිටුපස නොගොස්, චෙම්මනි වැනි ඛේදනීය සිදුවීම්වලට මග පෑදූ ධනපති ක්රමය පෙරළා දැමීමටත්, ශ්රී ලංකා සහ ඊළාම් සමාජවාදී ජනරජයක් ගොඩනැගීමටත් පොදු අරගලයකට එකමුතු වූ විට පමණි.
එතෙක්, මේ පොළොව නොනවත්වාම හඬ අවදි කරනු ඇත.
