Uncategorized

Struggles

ගාසා තීරයේ ඊශ්‍රායල සමූල ඝාතනයට එරෙහි ගෝලීය  විරෝධතා  කම්කරු  පන්තිය  වෙත හැරිය යුතුයි

ලෝසවෙඅ ජාත්‍යන්තර කර්තෘ මණ්ඩලයේ ප්‍රකාශය

මෙහි පලවන්නේ ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවියේ (ලෝසවෙඅ) 2023 ඔක්තෝබර් 23 දින පල වූ ‘The global protests against Israel’s genocide in Gaza must turn to the working class‘ යන ලෝසවෙඅ ජාත්‍යන්තර කර්තෘ මන්ඩලයේ ඉදිරිදර්ශන ලියවිල්ලේ සිංහල පරිවර්තනය යි.

theSocialist.LK කර්තෘ මන්ඩලය හා කමිටුව ලෝසවෙඅ ජාත්‍යන්තර කර්තෘ  මන්ඩලයේ මෙම ප්‍රකාශය ඒ ආකාරයෙන්ම සම්මත කරන අතර, අප පාඨකයන්ට ආරාධනා කරන්නේ එය අපගේම ප්‍රකාශයක් ලෙස පිලිගන්නා ලෙසත් ඒ අනුව දේශපාලනිකව බලමුලු ගැන්වෙන ලෙසත්ය.

Struggles
2023 ඔක්තෝම්බර් 21 සෙනසුරාදා, වොෂින්ටනයේ දී‍, ඊශ්‍රායලය පලස්තීනුවන් සමූලඝාතනය කිරීමට එරෙහිව පැවති පෙලපාලියකදී මිනිසුන් එක්සත් ජනපද අග නගරය දෙසට ගමන් කරති. (AP ඡායාරූපය/Andrew Harnik)

ගාසා තීරයේ පලස්තීනුවන්ට එරෙහිව උත්සන්න වන ඊශ්‍රායල ජන සංහාරය ලොව පුරා ජනාවාස වූ සෑම මහාද්වීපයකම මිලියන සංඛ්‍යාත ජනතාවක් සම්බන්ධ කරගනිමින් දැවැන්ත පෙලපාලි ඇවිලවීය.

ඊශ්‍රායලයේ නෙතන්යාහු ආන්ඩුව විසින් ගෙන යන බිහිසුණු අපරාධවලට එරෙහි දැවැන්ත විරෝධයේ ප්‍රකාශනය ලෙස ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවිය මෙම පෙලපාලි සාදරයෙන් පිළිගනී. පාලක පංති න් තම යුද්ධයේ සහ දේශපාලන ප්‍රතිගාමිත්වයේ ප්‍රතිපත්ති හරහා සාර්ථක ලෙස ඉදිරියට තල්ලු කළ දිගු දේශපාලන එකතැන පල්වීමේ කාලපරිච්ඡේදයක් අවසන් වෙමින් තිබේ.

සෙනසුරාදා , එක්සත් රාජධානියේ,  ලන්ඩනයේ පැවති රැලියකට 300,000 කට අධික පිරිසක් සහභාගී වූ අතර, එය 2003 ඉරාකය ආක්‍රමණය කිරීමෙන් පසු විශාලතම යුද විරෝධී උද්ඝෝෂනය සහ ලන්ඩන් ඉතිහාසයේ පැවති විශාලතම උද්ඝෝෂන වලින් එකකි. නිව් යෝර්ක්, චිකාගෝ, ලොස් ඇන්ජලීස් සහ වොෂින්ටන් ඩීසී හි දස දහස් ගණනක් පෙළපාලි ගිය අතර ,ඉරිදා , පැරිස්  ප්ලේස් ඩි ලා රිපබ්ලික් හි 15,000 කට වැඩි පිරිසකගේ සහභාගීත්වයෙන් රැළියක් පැවැත්වුණි.  ජර්මන් නගර වන බර්ලින්, කොලෝන්, ෆ්‍රැන්ක්ෆර්ට්, හැනෝවර්, කාල්ස්රූ, මන්ස්ටර් සහ ස්ටුට්ගාට් යන  නගරවල දහස් ගණන් ජනයා පෙළපාලි ගිය අතර 10,000 ක් ඩසල්ඩෝෆ් හි විරෝධතා දැක්වූහ. ස්පාඤ්ඤය, ඔස්ට්‍රේලියාව, කැනඩාව සහ තවත් බොහෝ රටවල මහජන උද්ඝෝෂන පැවැත්විණි.

මැදපෙරදිග පුරා විරෝධතා පැතිර යමින් තිබේ. එල්-සිසි ආඥාදායකත්වයේ අණ නොතකා, සෙනසුරාදා,  2011 මහජන උද්ඝෝෂන වල කේන්ද්‍රස්ථානය වූ ඊජිප්තුවේ,තරිර් චතුරශ්‍රය දහස් ගණන් ජනයාගේ සහභාගීත්වයෙන්   පිරී ගියේය. පසුගිය සතිය පුරාම , ලෙබනනය, තුර්කිය, ඉරාකය, ජෝර්දානය, යේමනය, මොරොක්කෝව, මැලේසියාව සහ ඉන්දුනීසියාව යන රටවල උද්ඝෝෂන පැවැත්විණි. පකිස්ථානයේ සහ ඇල්ජියර්ස් හි මිලියනයකට අධික ජනතාවකගේ විරෝධතා ද, මොරොක්කෝවේ රබාත් හි ලක්ෂ සංඛ්‍යාත ජනතාවකගේ ද විරෝධතා පවතී.

මෙම විරෝධතා ලොව පුරා විවිධ ජාතීන්ට අයත් ජනයා එක්සත් කර ඇත. එක්සත් ජනපදයේ සහ යුරෝපයේ, ජන සංහාරයක් සිදු කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඊශ්‍රායල ආන්ඩුව හෙළා දකින යුදෙව්වන් විශාල සංඛ්‍යාවක් උද්ඝෝෂන වලට සම්බන්ධ වී ඇත. එක්සත් ජනපදය, යුරෝපය සහ මැද පෙරදිග පුරා තරුණයින් විරෝධතා සහ පාසල් පාගමන්වලට සහභාගී වන අතර සමස්ත පරම්පරාවක්ම දේශපාලනීකරණය වෙමින් පවතී.

මෙම ගෝලීය ව්‍යාපාරය හමුවේ, සංගත මාධ්‍ය උද්ඝෝෂන නොපවතින බව මවාපාමින් සිටී. නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස්, වොෂින්ටන් පෝස්ට්, සහ ගාඩියන් හි මුල් පිටු සියල්ලම පෙලපාලි නොසලකා හැර ඇති අතර සවස් වරුවේ ප්‍රවෘත්ති වල ඒවා වාර්තා වී නොමැත.

“ඊශ්‍රායලයේ සහ යුක්රේනයේ යුද්ධ සඳහා එක්සත් ජනපදයේ සහාය ගැන ඡන්දදායකයින් සිතන්නේ කුමක්ද” යනුවෙන් ටයිම්ස් හි පළ වූ ලිපියක, යුද්ධයට එරෙහිව දෛනික පදනමින් මහජන විරෝධතා ඇති වූ බව පවා සඳහන් කර නැත. ප්‍රාදේශීය මාධ්‍ය මීට  වඩා හොඳ නැත. චිකාගෝ හි,  සති අන්තයේ දස දහස් ගණනකගේ උද්ඝෝෂනය ගැන  චිකාගෝ සන්-ටයිම්ස් සහ චිකාගෝ ට්‍රිබියුන් යන ප්‍රධාන පුවත්පත්  කිසිදු  ලිපියක් පල කර නැත.

මෙම මහා යුද විරෝධී ව්‍යාපාරය වර්ධනය වෙමින් පවතින්නේ ඊශ්‍රායලය කරන මෙම ජන සංහාරයේ ප්‍රධාන උත්සන්න වීමක් මධ්‍යයේ ය. බයිඩන් පරිපාලනයේ සහ එක්සත් ජනපද-නේටෝ අක්ෂයේ සහාය ඇතිව, ආක්‍රමණයක් සඳහා සූදානම් වීම සඳහා ඊශ්‍රායලය එහි බෝම්බ හෙලීමේ ව්‍යාපාරය තීව්‍ර කරයි. ඉවත් නොකරන ඕනෑම අයෙකු ත්‍රස්තවාදියෙකු ලෙස සලකන බව ප්‍රකාශ කරමින් එය උතුරු ගාසා තීරයට ගුවනින් පත්‍රිකා හෙලා ඇත. එය පසුගිය සතියේ 500කට ආසන්න පිරිසක් ඝාතනය කරමින් රෝහලකට බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමෙන් පසු උතුරේ ඉතිරිව ඇති සියලුම රෝහල් වසා දමන ලෙස අණකර ඇත. එය නේවාසික ගොඩනැගිලිවලට ඩ්‍රෝන ප්‍රහාර දියත් කරන අතර විනාශය ලේඛනගත කරන මාධ්‍යවේදීන් ඉලක්ක කරයි.

අල් ජසීරාට අනුව, “පසුගිය පැය 24 තුළ ඊශ්‍රායලයේ අඛණ්ඩ ගුවන් ප්‍රහාරවලින් පසු ගාසා තීරය පුරා අවම වශයෙන් පුද්ගලයන් 400ක් මිය ගොස් ඇති බව වාර්තා වී ඇති අතර, ඔක්තෝබර් 7 හමාස් ප්‍රහාරයෙන් පසු  එය ‘දැඩිම බෝම්බ ප්‍රහාරය’ ලෙස පලස්තීන මාධ්‍ය විසින් විස්තර කර ඇත.” ඊශ්‍රායලය බටහිර ඉවුරේ ජෙනින් නගරයට සහ පලස්තීනුවන් ඊජිප්තුවට පලා යාමේදී  දේශසීමා තරණය කිරීමට උත්සාහ කළ, දකුණු ගාසා හි රෆා නගරයට එරෙහිව ප්‍රහාර දියත් කර ඇත. 

ඒ සමගම එක්සත් ජනපදය හා නේටෝ බලවතුන් සමස්ත කලාපය තුලම පුලුල් ගැටුමකට සූදානම් වෙමින් සිටිති. එක්සත් ජනපදය ගුවන් යානා ප්‍රවාහක ,ප්‍රහාර ක   කණ්ඩායම්  දෙකක්  ඇතුළුව යුධ නෞකා දුසිමකට වඩා මැද පෙරදිගට යවා ඇති අතර, දහස් ගණනක් හෝ දස දහස් ගණනක් විය හැකි නිශ්චිත නොවන භට පිරිසක් දැඩිව සීරුවෙන් තබා ඇත. කලාපීය යුද්ධයක් අපේක්ෂාවෙන් එක්සත් ජනපද නිලධාරි පිරිස් විසින් කලාපය පුරා තානාපති කාර්යාල ඉවත් කරමින් සිටිති.

ඉරිදා, හිටපු උප ජනාධිපති මයික් පෙන්ස් ගාසා තීරයට එක්සත් ජනපද ගොඩබිම් භටයන් යෙදවීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටි අතර, සෙනෙට් සභික ලින්ඩ්සේ ග්‍රැහැම් යුද්ධයේ “තෙවන පෙරමුණ” මගින්, පැහැදිලිවම ඉරානය ඉලක්ක කර ගනිමින් තර්ජනය කළේය.

ගාසා තීරයේ ජනතාවට එරෙහි ඊශ්‍රායලයේ යුද්ධය අධිරාජ්‍යවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වයේ ගෝලීය පිපිරීමක එක් කොටසක් පමනි. ඇමරිකානු පාලක පන්තිය මැද පෙරදිග ගැටුම දකින්නේ රුසියාව සහ චීනය ඇතුලත් ගෝලීය යුද්ධයක එක් පෙරමුණක් ලෙස ය. ගෝලීය මිලිටරි උත්සන්න කිරීමක් සඳහා තල්ලුව සැපයීමට බයිඩන් පරිපාලනය ඔක්තෝබර් 7 දා ඊශ්‍රායලයට එරෙහිව හමාස් විසින් එල්ල කරන ලද ප්‍රහාරය යොදා ගෙන ඇත. මැද පෙරදිග යුද්ධය සඳහා ඩොලර් බිලියන 14ට අමතරව, බයිඩන් යුක්රේනයේ යුද්ධය සඳහා ඩොලර් බිලියන 60ක් සොයමින් සිටී.

බයිඩන් පරිපාලනය, යුක්‍රේන වසන්ත ප්‍රහාරයේ අසාර්ථකත්වයත් සමඟ එහිදී අත්විඳින ලද පරාජය ආපසු හැරවීමට අරමුනු කරයි. එක්සත් ජනපදය මිලිටරි දෘඩාංග සැපයීමේ සියලු සීමාවන් ඉවත් කර ඇති අතර, සටන් කලාපයට එක්සත් ජනපද භටයන් යෙදවීම සඳහා තිරය පිටුපස සැලසුම් සිදු කෙරෙමින් පවතී. රුසියාවට එරෙහි යුද්ධයම චීනය සමග ගැටුමකට සූදානම් වීමේ කොටසක් ලෙස සැලකේ.

ගාසා තීරයේ යුද්ධයට ප්‍රතිචාර වශයෙන් පිපිරී ඇති උද්ඝෝෂන ව්‍යපාර ලෝකය පුරා පුලුල් කර වර්ධනය කල යුතුය. එහෙත් මහජන විරෝධයේ මතුවීම දේශපාලන ඉදිරිදර්ශනය හා වැඩපිලිවෙල පිලිබඳ තීරනාත්මක ප්‍රශ්න මතු කරයි.

මෙම මහජන ව්‍යාපාරය වර්ධනය කිරීමේ කේන්ද්‍රීය අභියෝගය වන්නේ එය කම්කරු පන්තිය දෙසට යොමු කිරීමයි. පෙලපාලි පැමිණෙන්නේ ලෝකයේ සෑම තැනකම සහ සෑම කර්මාන්තයකම කම්කරුවන්ගේ ගෝලීය වැඩවර්ජන ව්‍යාපාරයක් මධ්‍යයේ ය.

මේ වසරේ, ඊශ්‍රායල ජන සංහාරයට සහාය දක්වන සියලුම ආන්ඩු මහජන විරෝධයට මුහුන දී ඇත. ප්‍රන්සයේ, ජනාධිපති එමානුවෙල් මැක්‍රොන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප් වලට එරෙහි ප්‍රහාරයට විරුද්ධව දැවැන්ත වැඩ වර්ජන ව්‍යාපාරයකට මිලියන ගනන් කම්කරුවෝ සහභාගී වූහ. එක්සත් රාජධානියේ දුම්රිය හා තැපැල් සේවකයින් දස දහස් ගනනක් තම රැකියා සහ වැටුප් සඳහා කටුක අරගලයක් ගෙන ඇත.

එක්සත් ජනපදයේ, ලේඛකයින්, ශාස්ත්‍රාලික කම්කරුවන් සහ මෝටර් රථ කම්කරුවන් දස දහස් ගනනක් සම්බන්ධ කර ගනිමින් දශක ගනනාවක් තුල විශාලතම වැඩ වර්ජන ව්‍යාපාරය ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින අතර, බයිඩන් පරිපාලනය සමග සමීපව වැඩ කරන වෘත්තීය සමිති යන්ත්‍රය එය පාලනය කිරීමට මංමුලා සහගත ලෙස උත්සාහ කරයි.

පාලක ප්‍රභූව පෙරමුණු දෙකක් මත යුද්ධයක් දියත් කරයි: ලෝක ගෝලීය යලි බෙදීමක් සදහා සහ කම්කරු පන්තියට එරෙහි අභ්‍යන්තර සටනක් දියත් කිරීමයි. යුද්ධය සඳහා වෙන් කෙරෙන ඩොලර් බිලියන සිය ගනනක් ගෙවනු ලබන්නේ ස්වදේශීය කම්කරු පන්තියට එරෙහි ප්‍රහාරය උත්සන්න කිරීම හරහා ය. එපමනක් නොව, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන්ට එරෙහි ප්‍රහාරය සහ ඊශ්‍රායලයේ කුරිරුකම්වලට එරෙහි විරෝධය අපරාධයක් බවට පත් කිරීමේ ප්‍රයත්නය පාලක ප්‍රභූවේ පිලිවෙත්වලට විරුද්ධ සියලු ප්‍රකාශනයන් වෙත යොමු කෙරෙනු ඇත

ගාසාවේ ජන සංහාරය සහ පාලක ප්‍රභූවේ පුලුල් යුද පිලිවෙත නැවැත්වීමට කම්කරු පන්තිය බලමුලු ගැන්විය යුතුය. ඊශ්‍රායලයට යුද්ධයේදී ප්‍රයෝජනයට ගත හැකි සියලු සම්පත් අහිමි කිරීමට කම්කරුවන් කාර්මික ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතුය. ලොව පුරා සිටින නැව් තටාක කම්කරුවන්, ගුවන් තොටුපල සහ සංක්‍රමණ කම්කරුවන් ඊශ්‍රායලය දෙසට යොමු කරන ඕනෑම ආයුධයක් හැසිරවීම ප්‍රතික්ෂේප කළ යුතුය.

අධිරාජ්‍යවාදී ප්‍රචණ්ඩත්වයෙහි කොටසක් ලෙස  පිපිරී ඇති, ගාසා තීරයට එරෙහි ජන සංහාරක ව්‍යාපාරය හා ඊට  එරෙහි සටන අවශ්‍යයෙන්ම ධනවාදයට එරෙහි සටනකි.

මානව වර්ගයා මුහුන දෙන ගැඹුරු වන අර්බුදයට විසඳුම කම්කරු පන්තිය තුල මුල් බැසගත් බලගතු සමාජවාදී ව්‍යාපාරයක් වර්ධනය කිරීමයි.මෙම සති අන්තයේ , මහජන යුද විරෝධී ව්‍යාපාරයක් වර්ධනය කිරීමේ තීරනාත්මක සන්ධිස්ථානයක් ලෙස මෙම උද්ඝෝෂන ගැඹුරු කිරීම, පුලුල් කිරීම සහ සියල්ලටම වඩා සමාජවාදී ඉදිරිදර්ශනයක පදනම මත කම්කරු පංතිය වෙත හැරිය යුතුය.

ගාසා තීරයේ ඊශ්‍රායල සමූල ඝාතනයට එරෙහි ගෝලීය  විරෝධතා  කම්කරු  පන්තිය  වෙත හැරිය යුතුයි Read More »

කම්කරු මාවත ඉතිහාසයෙන්: ආර්ථික කඩා වැටීමේ බර කම්කරුවන් මතට – ආර්. ප්‍රේමදාස යූඇන්පී ප්‍රතිපත්ති පැහැදිලි කරයි

මෙහි පළ වන්නේ විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමයේ (විකොස) නිල පුවත්පත වූ කම්කරු මාවත පත්‍රයේ, 395 කලාපයේ, 1977 ජූලි 23 වන දින පළ කරන ලද ලිපියකි.

1977 ජූලි 21 වන දින පැවැත්වීමට නියමිත වූ මහ මැතිවරණය සඳහා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සහ එක්සත් ජාතික පක්ෂය (යූඇන්පී) මැතිවරණ වේදිකාව තුළ ඉදිරිපත් කරන ලද තම වැඩපිලිවෙල සම්බන්ධව විකොස ඉදිරිපත් කරන ලද විවේචන හා එහි විප්ලවවාදී වැඩපිළිවෙළ සම්බන්ධ ලිපි අතරින් පහත ලිපිය ද යූඇන්පී ප්‍රතිපත්ති ගණනාවක් විචාරයට ලක් කරයි.

වත්මන් රනිල් වික්‍රමසිංහ ආන්ඩුව ජනාධිපතිවරනයක් සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටින අතර තුර  කම්කරු පන්තිය මත ආර්ථික හා මූල්‍ය අර්බුදයේ බර සම්පූර්නයෙන්ම දැමීම සදහා ගෙනයන වැඩපිලිවෙල සමග එදා 1977 ජුලි මැතිවරනයට ආසන්නයේ ජයවර්ධන හා ප්‍රේමදාස ඇතුලු යූඇන්පී නායකයන් හෙලිදරව් කල එහි කප්පාදු සැලසුම් සිහියට නැගීමත්, ඒවා ක්‍රියාත්මක කිරීමට පියවර ගත් ආකාරයත්, කම්කරු පන්තිය වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරය හරහා පරාජයන් කරා ගෙනයනු ලැබීමත් නැවත අධ්‍යයනය කර ගැනීම අද දවසේ අරගලයන්ට පාඩම් සපයනු ඇත.

***

Premadasa
ආර්.ප්‍රේමදාස (මැද) ජේ.ආර්.ජයවර්ධන (දකුන) සමග

යුඑන්පී ආණ්ඩුවක් බලයට පැමිණියහොත් ක්‍රියාත්මක කරන ඇත්ත ප්‍රතිපත්ති ගැන පැහැදිලි හෙළිදරව්වක් කර ඇත්තේ එහි උප නායක ආර්. ප්‍රේමදාස යි.

අලුත් යූඑන්පී ආණ්ඩුවක ප්‍රතිපත්තිය  පැහැදිලි කරමින් ප්‍රේමදාස කර ඇති සම්මුඛ සාකච්ඡාවක්,”හිමාත්” නම් ඉන්දීය සඟරාවේ ජූනි දාසය කලාපයේ පළවෙයි. ඔහු එය මෙසේ පවසයි.

“වගකීම සහ විනය අප රටට අවශ්‍ය ය. ලංකාවේ මධ්‍යගතව ආර්ථිකය සැලසුම් කිරීම අසාර්ථකව ඇත. සැලසුම් කිරීමේ ක්‍රියාදාමය පහලින් පටන්ගත යුතුය. අප කම්කරුවන්ට වගකීම භාර දිය යුතුය. සෑම ආයතනයකම ලාභ හා පාඩුවලට (කම්කරුවන්) සහභාගි වන ක්‍රමයක් ඇති කිරීමට අපට අවශ්‍යව ඇත.”

“මේ වගකීම පැනනගින්නේ කෙසේදයි” අසන ලද ප්‍රශ්නයකට පිළිතුරු දුන් ඔහු,” තමන් වෙනුවෙන් නොව අනුන් වෙනුවෙන් ජීවත්වෙන සමාජයක් නිර්මාණය කිරීමට අපට අවශ්‍යව යයි”පැවසීය.

ධනපති ක්‍රමයේ කඩාවැටීමට කම්කරුවන් වගකියන ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට තමන් බලාපොරොත්තු වන බව යුඑන්පි නායකයින් ජනතාවට නොකීවද ඔවුන්ගේ ඉලක්කය එය බව ඉහත ප්‍රකාශය  හෙළිදරව් කරයි. මේ ප්‍රකාශනය යූඑන්පී යේ ඇත්ත අරමුණ ගැන මැතිවරණයේදී කම්කරු පන්ති ව්‍යාපාරයට ලැබුණු අනතුරු ඇඟවීම් සියල්ලම සනාථ කරවන්නකි.

නිදහස් වෙළෙඳ කලාපයක් බිහි කර, විදේශ ආයෝජනයන් ගෙන්වන බවත්, බඩු මිල අඩු නොකරන බවත්, වෘත්තිය සමිති දඬු ගැසීමේ නීති ගෙනෙන බවත්, යූඑන්පී නායකයන් දී ඇති ප්‍රකාශයන් පිටුපස පවතින නියම යථාර්ථය මේ ප්‍රකාශයෙන් හෙළිදරව් වේ.

යූඑන්පී නායකයාගේ ප්‍රකාශයේ අර්ථය නම් ඔවුන්ගේ ආණ්ඩුවක මූලික ලක්ෂණය වන්නේ එය ලංකාවේ නිෂ්පාදන ක්‍රමයේ සම්පූර්ණ කඩාවැටීමේ බර කම්කරුවන් සහ දුගීන් මත පටවන ආණ්ඩුවක් බවයි.

මේ ආණ්ඩුව යටතේ කම්කරු පන්ති ව්‍යාපාරය වෙනුවෙන් සූදානම් කෙරෙන ඉරණම ගැන වැටහීමක් ඇතිකර ගැනීමට නම් අපි නැවත වරක් මේ මැතිවරණය පැවැත්වුණ ජාතික සහ ජාත්‍යන්තර දේශපාලන සහ ආර්ථික අර්බූදය දෙස හැරිය යුතුය.

කඩාවැටීම

මේ මැතිවරණයට පසු බලයට පත්වන ආණ්ඩුව බලය අතට ගන්නේ ලංකාවේ මෙතෙක් පැවති දරුණුම ආර්ථික කඩාවැටීම මධ්‍යයේය. ධනපති නිෂ්පාදන ක්‍රමයේ පරිපූර්ණ කඩාවැටීම මේ අර්බුදයේ මූලික ලක්ෂණයකි.

ආර්ථිකයේ මූලික අංගයක් පමණක් ගතහොත් 1976 වර්ෂයේ තේ නිෂ්පාදනය සියයට 8.1 කින් කඩා වැටී ඇත. පොල් නිෂ්පාදනයේ වැටීම සියයට 13 කි. වී නිෂ්පාදනය වී බුසල් කෝටි 6 සහ 8 ප්‍රමාණයේ සිට 5.5 දක්වා පහතට වැටුනි.

මූලික නිෂ්පාදනයන් මෙසේ කඩා වැටෙද්දී, ඉතාමත්ම භයානක තත්වය උද්ගතවූයේ කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රයෙහිය. පසුගිය පෙබරවාරි මාසය වන විට සංස්ථාවන්ගේ නිෂ්පාදනය සියයට 44 කින් පහත වැටී ඇත.

මේ නිෂ්පාදන කඩාවැටීමට අමතරව පුද්ගලික අංශයේ බරපතළ නිෂ්පාදන කඩාවැටීම ඇරඹී තිබිණි.

මේ කඩා වැටීම සිදු වූයේ එක්දාස් නවසිය හැත්තැ එකෙන් පසු ධනපති ලෝකය පුරාම පැතිර ගිය ජාත්‍යන්තර ආර්ථික අර්බුදයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. 1977 වන විට ඇති වූ තත්ත්වය නම් මේ අර්බුදය දැවන්ත කඩාවැටීමක් බවට ජාත්‍යන්තර වශයෙන් ම පරිවර්තනය වීමයි.

ඇමරිකාව වැනි දියුණු ධනපති රටවල නිෂ්පාදනය කඩා වැටීමද, ණය ගැතිකම උග්‍රම මට්ටමට නැගීමද, ගෙවුම් ශේෂ හිඟයන් සහ වෙළෙඳ ශේෂ හිඟයන් උත්සන්න වීම ද සිදු වූ අතර සිය බංකොලොත්කම පියවාගැනීමට ලෝක බැංකුවෙන් සහ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලින්ද, වෙළඳ බැංකු වලින් ද ණය ගත් රටවලට ණය හෝ පොලී ගෙවීමට තවදුරටත් නොහැකිවීමෙත්, මේ නිසා මෙම මූල්‍ය පද්ධතියම කඩාවැටීමේත් තර්ජනය ඉස්මතු වෙයි.

අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ ඉත්තෙක්

වෙළඳ යුද්ධය දරුණුම මට්ටමට උදාවීමත් ආර්ථික කඩා වැටීම පාලනය කිරීමට දැරූ සෑම උත්සාහයක්ම අසාර්ථක වීමත් සමගම ලෝක මූල්‍ය ආයතනයන් සෑම රටකම ආර්ථික විනාශය උග්‍ර කිරීමේ ආයතනයන් බවට පත්වීම දැන් සිදුව ඇති මූලිකම විපර්යාසයකි. මේ තත්ත්වය තුළ බලය ගන්නා සෑම ධනපති ආණ්ඩුවකට ම කළ හැකි එකම කාර්යය වන්නේ මේ කඩා වැටීම ඉහළම මට්ටමට උත්සන්න කිරීමත්, අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ සෘජු ඉත්තකු ලෙස විනාශය දියත් කරන්නෙකු බවට පත්වීමය. කම්කරුවන්, ලාභය පමණක් නොව පාඩු ලැබීමේ වගකීමද බාරගන්නා අය  බවට පත් විය යුතු යයි ප්‍රේමදාස පවසන්නේ මේ තත්ත්වය යටතේ ය.

නිෂ්පාදනය කඩා වැටෙද්දී කර්මාන්ත සහ ෆැක්ටරි විශාල වශයෙන් වැසෙද්දී මේ කඩාවැටීම උග්‍ර කරවන ප්‍රතිපත්ති ආණ්ඩුව විසින් එදිනෙදා ක්‍රියාත්මක කරද්දී පාඩු ලැබීමේ වගකීම කම්කරුවන්ට භාරගත හැක්කේ එකම විධියකින් පමණකි. එනම් තම රැකියාව අහිමිවීම පිළිගැනීමට එකඟ වීමෙන් පමණි.

Workers

යූඑන්පිය කතා කරන්නේ කර්මාන්තවල සිදුවන සුළු අලාභයන් කම්කරුවන් විසින් විඳදරා ගැනීම නොවේ. ඇත්ත වශයෙන් ආර්ථික අර්බුදය මේ මට්ටමට උග්‍ර නොවූ පසුගිය අවුරුදු 7 තුළ ශ්‍රී ලංකා හවුල් ආණ්ඩුව යටතේ කර්මාන්ත සහ සංස්ථාවන් කඩා වැටීම ඇරඹුණු විට ක්‍රියාත්මක වූයේ ධනපති ක්‍රමයේ කඩාවැටීම කම්කරුවන් පිටින් යැවීමේ ප්‍රතිපත්තින් ය. බෝනස් කපාදැමීම, විශ්‍රාම වැටුප් අහිමි කිරීම, සේවක අර්ථසාධක අරමුදල් අහිමි කිරීම, අතිකාල දීමනා සහ ජීවන අංක දීමනාව අත්හිටවීම, ස්ථිර වැටුප් වෙනුවට ඵලදායිත්වය ට සහ නිෂ්පාදන පරිමාණයට ගැටගැසුණු වැටුප් ක්‍රමයක් දියත් කිරීම, සාමූහික කේවල් කිරීම මගින් දිනා තිබූ වැටුප් ගිවිසුම් අහෝසිකර අලුත් දිරිගැන්වීමේ ක්‍රමයක් සහ වැඩ වේගවත් කිරීම පැටවීම, කම්කරුවන් තොගපිටින් අස්කිරීම, කර්මාන්තශාලා වන් නවීකරණය සහ ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමේ මුවාවෙන් පැක්ටරි අංශ වශයෙන් වසා දැමීම ආදී පියවරයන් කම්කරුවන් මත පැටවීමට ධනපති පන්තිය ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවේ මුල් වටය තුළම හවුල් ආණ්ඩුවේ උදව්ව සහිතව ඉදිරියට ආවේය.

මේ පියවරයන් කම්කරු පන්තිය දිනා සිටි සියලුම වරප්‍රසාදයන් විනාශ කිරීමේ ක්‍රියාමාර්ගයක් බවට පත්විය.

කර්මාන්තශාලා වල අලාභයට ධනපතියන් ද කම්කරුවන් ද වගකිය යුතු යැයි ඔවුහු පවසති. එහෙත් මේ කර්මාන්ත කඩා වැටීමට ධනපතියන් වග කීවේ කෙසේද?

කර්මාන්ත කඩා වැටීමට සහ අලාභ ලැබීම ඇරඹුණු විට ධනපති පන්තිය ගත් පියවර නම්, තමන් එතෙක් ලැබූ ලාභය කම්කරුවන් හෝ කර්මාන්තය ගොඩනැගීමට යෙදවීම නොවේ.

අර්බුදයේ මුල් අවධියේදී ධනපති පන්තියේ උත්සාහය වූයේ කම්කරු පන්තිය මත අර්බුදයේ බර එක් අතකින් පටවමින් ද අනික් අතින් බැංකු වලින් ලබා ගන්නා ණයවලින් එය දිව වීමට ද උත්සාහ කිරීමය.

මෙය අසාර්ථක වූ විට ඔවුන් ගත් පියවර නම් කර්මාන්තය පිළිබඳ සම්පූර්ණ වගකීම අතහැර තම ධනය ද රැගෙන වෙනත් ලාභදායි ජාවාරම් වෙත පැනීමයි. ආර්ථික කඩා වැටීම තුල මෙතෙක් සිදුවූයේද අනාගතයේ වඩාත් බරපතළ ලෙස සිදු වන්නේ ද මෙයයි.

එහෙත් ආර්ථික කඩා වැටීමට සම්පූර්ණයෙන්ම වගකිව යුත්තේ කම්කරු පන්තිය නොව ධනපති පන්තියයි. පසුගිය කාලය තුළ කඩාවැටීමට භාජනය වූ සෑම පැක්ටරියක් ම, සෑම කර්මාන්ත යක්ම මෙය සනාථ කරයි. මීට හොඳම උදාහරණය වැල්ලවත්ත රෙදි මෝලයි.

වැල්ලවත්ත රෙදි මෝලේ ඇතිවූ  කඩාවැටීම වළක්වා ගැනීමට ආණ්ඩුවද වාණිජ බැංකුව ද රුපියල් ලක්ෂ ගණනින් ණය පොම්ප කළහ. මෙය අසාර්ථක වූ පසු කඩාවැටීම කම්කරුවන් ගේ හිස මත පැටවීම ඇරඹුණි. කම්කරුවන් දාස් ගනන් අස්කර දමා, වැඩ වේගවත් කිරීමේ ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක කරමින් කම්කරුවන් අතට ලැබුණු වැටුප රුපියල් සිය ගණනින් අඩු කරමින් අවුරුදු හතළිහක පමණ අරගලයකින් දිනාගත් අයිතීන් සියල්ල අහෝසි කර අලූත් වහල් කොන්දේසි ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. මේ ක්‍රියාමාර්ගයේ අවසානය වූයේ රෙදි මෝල ගොඩගැනීමේ සැලැස්ම සම්පූර්ණයෙන්ම අසාර්ථක වීමෙනි. මේ පියවරයන් ගෙන් අවුරුද්දකට පසුව, අර්බුදය තවත් උත්සන්න වීමෙන් පසුව රෙදි මෝල වසා දැමීමට තර්ජනය කිරීමට පාලකයින්ට සිදුවූයේ ඔවුන්ට ණය දීමට ආණ්ඩුව හෝ බැංකුකරුවන් ඉදිරිපත් නොවීම නිසයි.

 මෝල වසා දැමීමට ගත් උත්සාහය කම්කරු පන්තිය විසින් පරාජය කිරීමෙන් පසුව, එහි වගකීමට සම්පූර්ණයෙන් ම කර ගැසීමට ආණ්ඩුවට සිදුවිය. ස්ටැලින්වාදී න්ගේ උදව් ඇතිව කම්කරුවන්ට තවත් වැඩ වේගවත් කිරීමේ සැලසුම් පටවා තාවකාලිකව එයගොඩ දැමීමට උත්සාහයක් දරන ලදී.

එයින් පසුව දැන් උද්ගතව ඇත්තේ සම්පූර්ණ පේෂකර්මාන්තයේම කඩාවැටීමේ බර පේෂකර්ම සංස්ථාවේ සහ ආණ්ඩුවේ කර මත වැටීමයි. සංස්ථාවේ කම්කරුවන්ට වැටුප් ගෙවීමට ණය ගැනීම සඳහා සංස්ථාවේ දේපල උකස් කිරීමට ද දැන් සිදුව ඇත.

වැල්ලවත්ත මෝල

මේ සියල්ල සිදුවීමට පෙරම, පේෂ කර්මාන්තයේ කඩාවැටීමට ආණ්ඩුව මූහුන දුන්නේ, අත්යන්ත්‍ර සහ සුළු ෆැක්ටරි මත පදනම් ව තිබූ කර්මාන්තය ජාතික පරිමාණයෙන් ම කඩාවැටීමට පියවර ගැනීමෙනි. කර්මාන්ත කඩා වැටීම එක් අවධියකින් නතර නොවන්නක් බව මෙය හොඳින්ම ඔප්පු කළේය.

Mill

සෑම කර්මාන්තයකම සිදුවූයේ වැල්ලවත්ත රෙදි මෝලේ සිදු වූ දෙයයි. සෑම කර්මාන්තයකම අර්බූදයෙන් බේරීමට ධනපති පංතිය සහ ආණ්ඩුව ගත්තේ එහි අනුගමනය කළ පියවරයි. මේ සියළු පියවරවල ඉරණම ද එයයි. මේ සියලු ප්‍රතිගාමී විසඳුම් නොතකා ආර්ථික කඩා වැටීම උග්‍ර මට්ටම් වලට සේන්දු වීම මීට හේතුව විය.

වතු ආර්ථිකය තුළ මේ පියවරයන් මීටත් වඩා ම්ලේච්ඡ අන්දමින් දියත් කරන ලදී. තේ වතු වලින් විශාල ප්‍රමාණයක් වසාදමා  ඒවායේ කම්කරුවන් විශාල ප්‍රමාණයක් එළවා දැමීමේ ප්‍රතිපත්තියක් ආණ්ඩුව ‍ ක්‍රියාත්මක කළ අතර මෙහි ප්‍රතිඵලය වූයේ වතුකම්කරුවන් දහස් ගණනින් රැකියා අහිමි වීමට ගොදුරු වීමයි.

කර්මාන්ත කඩා වැටීමට වගකීම කම්කරු පංතිය භාර ගැනීමෙන් මෙම කඩාවැටීම විසඳීම සම්පූර්ණ ප්‍රෝඩාවක් වන්නේ මේ පරිහානිය තුළදී රටේ ජනතාවට අවශ්‍ය මූලික භාණ්ඩවලට අදාල නිෂ්පාදනයන් සහ කර්මාන්ත පවත්වාගෙන යෑමට ධනපති පංතියට නොහැකි නිසයි. ආර්ථික කඩා වැටීමේ මූලික ලක්ෂණය නම් මේ නිෂ්පාදන අංශයන් කඩා වැටීමයි. ධනපති පන්තියට අද ගැනීමට ඉතිරිව ඇති එකම කර්මාන්තය නම් මැණික් කර්මාන්තය, සී.ආර්.එ. මුදල්වලින් සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ ගෙන්වීම සහ සංචාරක කර්මාන්ත වැනි පරපුටු ජාවාරම් ය. මේ පරපුටු ජාවාරම්වල ලාභය යෙද වී ඇත්තේ කම්කරුවන්ට බෙදීමට හෝ මේ ජනතාව වෙනුවෙන් යෙදවීමට නොව සාගතය මධ්‍යයේ ධනපති පංතියට අවශ්‍ය සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ ගෙන්වීමටය.

යුඇන්පිය දැන් උත්සාහ කරන්නේ මේ ආර්ථික  සැලසුම් ජාතික පරිමාණයෙන් දියත් කිරීමයි. කර්මාන්ත කඩාවැටීමට කිසිම අයුරකින් උරදීමට දැන් ධනපති ආණ්ඩුවට හෝ බැංකුවලට නොහැකිය. ව්‍යාපාර රජයට ගැනීමෙන් හෝ ණය දීමෙන් ආර්ථික කඩා වැටීම කල් දැමීමට හෝ සමනය කිරීමට ඔවුන්ට කිසිසේත්ම හැකියාවක් නොමැත. බලයට එන ධනපති පක්ෂයකට කළ හැකි එකම දේ නම් අධිරාජ්‍යවාදී හාම්පුතුන්ගේ නිර්දේශයන්ට සම්පූර්ණයෙන්ම යටත් වීමයි.

යූඇන්පිය දියත් කිරීමට උත්සාහ කරන ක්‍රියාමාර්ගය ඔවුන්ට ක්‍රියාත්මක කළ හැකි වන්නේ සිවිල් යුද්ධයක් මගින් පමණකි. ඔවුන් සූදානම් වන්නේ ද ඒ සඳහා ය. ජනතාවගේ ප්‍රශ්න විසඳීමේ පොරොන්දු දී බලයට පැමිණීමෙන් පසුව කම්කරු පන්තියට විරුද්ධව එල්ල කිරීමට උත්සාහ කරන මේ ප්‍රහාරයන්ට විරුද්ධව කම්කරු පන්තිය දැවැන්තව නැගී සිටිනු ඇත.

කම්කරු පන්තිය ආර්ථික අර්බුදයට කර ගැසිය යුතුයැයි යන්නෙහි එකම අර්ථය නම් ව්‍යාපාරයේ ඉතිහාසයේ දී දිනාගත් අයිතීන් සියල්ල අහෝසි කළ යුතුය යන්නයි. මේ අයිතීන් දිනා ගැනීම සඳහා සංවිධානය වීම මැතිවරණයෙන් පසු කම්කරු පන්තිය ඉදිරියේ ඉස්මතුවන මූලික ප්‍රශ්නයකි.

වෘත්තිය සමිති ව්‍යාපාරය කුඩු පට්ටම් කිරීම සඳහා නීති ගෙන ඒම ගැන යූඇන්පිය මැතිවරණය තුළ කතා කර ඇත්තේ කම්කරු පංතියේ ස්වාධීනත්වයත් එහි ශක්තියත් විනාශ කිරීම ධනපති පංතියේ නව සැලසුම් සඳහා අත්‍ය‍යාවශ්‍ය වන හෙයිනි. වෘත්තීය සමිතිවල නායකත්වය,  කම්කරුවන්ගේ අයිතීන් රැකීම නොව ධනපති ආණ්ඩුවේ සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කරන නායකත්වයක් බවට පත් කිරීම එහි එල්ල යයි. එහෙත් යුඑන්පීය බලාපොරොත්තු වන පරිදි පාර්ලිමේන්තුවේ නීති සම්මත කිරීමෙන් ලංකාවේ ස්වාධීන වෘත්තීය සමිති   විනාශ කිරීමට ඔවුන්ට නොහැකි වනු ඇත.

කම්කරු පන්තියේ මූලික අයිතිවාසිකම් වලට විරුද්ධව එල්ලවන මෙම ප්‍රහාරයට විරුද්ධව තමන් සටන් නොකරන බව සමසමාජ ස්ටැලින්වාදී නායකයෝ ද සියලුම වර්ගයේ ප්‍රතිසංස්කරණවාදී නායකයෝ ද දැනටමත් හෙළි කර ඇත. වෘත්තීය සමිති ව්‍යාපාරය කුඩුපට්ටම් කිරීමේ නීති තමා බලයට පැමිණියහොත් ක්‍රියාත්මක කරන්නේ යයි යුඇන්පිය ප්‍රකාශ කළ පසුව, සමසමාජ සහ ස්ටැලින්වාදී නායකයෝ ද, වෘත්තිය සමිති නායකයෝ ද මේ ප්‍රහාරය නැවත්වීම ගැන වචනයක්වත් ප්‍රකාශ නොකළහ. කම්කරු පන්ති ව්‍යාපාරය ඉදිරියේ ඉස්මතු වී ඇති මෙම තර්ජනයට කම්කරු පන්තිය මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද? ඒ සඳහා සංවිධානය විය යුත්තේ කුමන ප්‍රතිපත්ති මත ද, මෙය පරාජය කිරීමට ගත යුතු නිශ්චිත පියවර යන් මොනවාද? යන ප්‍රශ්න ගැන කිසිම ප්‍රකාශයක් දීම ඔවුහු ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත.

මෙහි අර්ථය නම් මැතිවරණයෙන් පසු බලයට පත්වෙන ආණ්ඩුවකට මේ ප්‍රහාරයන් ක්‍රියාත්මක කිරීමට ඉඩ දීමට ඔවුන් තීන්දුවක් ගෙන ඇති බවයි.

මේ ප්‍රතිපත්තිය යටින් පවතින්නේ ජනතාවට විරුද්ධව සිවිල් යුද්ධය දියත් කරන ආණ්ඩුවක් බලයෙන් ඉවත් කර දැමීම ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරන බවයි. යූඑන්පී ආණ්ඩුවක් බලයෙන් පහකර දැමීමට කම්කරු පන්තිය මෙහෙයවීම ප්‍රතික්ෂේප කරන මොවුන් වහාම කම්කරු පන්ති ව්‍යාපාරයේ නායකත්වයෙන් එළවා දැමීම කම්කරු පන්තියේ ඉදිරියේ ඉස්මතුව ඇති මූලික කර්තව්‍යයයි.

මැතිවරණයෙන් පසුව බලයට එන ධනපති ආණ්ඩුව වහාම එළවා දැමීම සඳහා කම්කරු පන්තිය සංවිධානය කිරීමේ වගකීමට උර දී ඇත්තේ විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමය පමණකි. මේ මැතිවරණය තුළ විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමය කම්කරු පන්තියට ඉදිරිපත් කළ ඉදිරිදර්ශනයන් එහි අඩංගු වූ සියලු අනතුරු ඇඟවීම් සහ ක්‍රියාමාර්ගය මැතිවරණ තුළ වර්ධනය වූ දේශපාලනය තත්වය විසින් සම්පූර්ණයෙන්ම සනාථ කර ඇත.

එළඹ ඇති අභියෝගයට මුහුණදීමට හැකි එකම මාර්ගය නම් ජාතික බංකොලොත්කම සහ ආර්ථික කඩා වැටීම වැලැක්වීම සඳහා  ක්‍රියාමාර්ගයක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට කම්කරු සහ සෙසු පීඩිතයන් මෙහෙයවීමයි.

වතුකරය

සියලුම කර්මාන්ත සහ පැක්ටරි කම්කරු පාලනය යටතේ ජනසතු කිරීමට කම්කරු පන්තිය මෙහෙයවීම මූලිකම අවශ්‍යතාවය ලෙස ඉස්මතු ව ඇත. පැක්ටරි වසා දැමීමටත් කම්කරුවන් දොට්ට දැමීමටත් විරුද්ධව කම්කරු පංතිය තම වතු සහ පැක්ටරි වාඩිලා ගැනීමේ පියවර ගන්නා බවත් කර්මාන්ත ක්ෂේත්‍රයම පුරා මෙම වාඩිලා ගැනීමේ සටන් පැතිර යන බවත් ඉතාමත් පැහැදිලිය. වතු කඩා දැමීමට විරුද්ධව වතුකරය පුරා පැතිරුණු සටන් ගැන අනාගතේ සිදුවන සටන් වල ස්වභාවය කුමක්දැයි යන්න කල්තියාම එළි කර ඇත. වතුකරය තුළ කම්කරුවන් වාඩිලා ගැනීමේ සටන්වලින් ආන්ඩුවේ සැලැස්ම පරාජය කළා පමණක් නොව ඊට විරුද්ධව ධනපති පංතිය ආයුධ සන්නද්ධ මැර කණ්ඩායම් මෙහෙයවමින් වතුකරය තුල සිවිල් යුද්ධ තත්ත්වයක් නිර්මාණය කළේය. තම ආරක්ෂාව සඳහා අවශ්‍ය සියලුම පියවර ගැනීමෙන්, විශේෂයෙන්ම ආරක්ෂක කමිටු ගොඩනැගීමේ සහ ධනපති හමුදා සහ මැර කණ්ඩායම් නිරායුධ කිරීමේත් අවශ්‍යතාවය කම්කරුවන් ඉදිරියේ ඉස්මතු විය.

කර්මාන්ත වාඩිලා ගැනීමත් සමඟම මතුවන ප්‍රධාන අවශ්‍යතාවය නම් කර්මාන්තය වසා දැමීමට ධනපති පංතියට ඉඩ නොදී ඒවා පවත්වාගෙන යෑමයි. වාඩිලා ගැනීමත් සමගම ඒවා පවත්වාගෙන යෑමේ ජාතික සැලැස්මක් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ අවශ්‍යතාවය මතු වේ. කඩාවැටීමට භාජනය වන සෑම පැක්ටරියක ම පොත් පත් විවෘත කරමින් ඒවායේ ගණන් හිලව් පරික්ෂා කිරීම සඳහා වෘත්තිය සමිති වල විශේෂ කමිටු පිහිටු විය යුතුය.

ජාතික බංකොළොත් භාවය වළක්වා කර්මාන්ත පද්ධතීය ආරක්ෂා කර ගත හැක්කේ අධිරාජ්‍යවාදී බැංකු හ මූල්‍ය සංස්ථා වන්ගෙන් සම්පූර්ණයෙන් කැඩෙන ආණ්ඩුවකට පමණි. මෙම සංස්ථාවලට ණය සහ පොලී ගෙවීම් සම්පූර්ණයෙන්ම නවත්වන, විදේශ වෙළඳාමේ ඒකාධිකාරියක් පිහිටවන ආණ්ඩුවකට පමණකි. ආර්ථික විනාශයට විරුද්ධව සටන් කරන සෑම කම්කරුවෙකුම මේ ක්‍රියාමාර්ගය ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා වහාම විප්ලවවාදී කොමියුනිස්ට් සංගමයට බැඳීමට තීන්දු ගත  යුතුය. යූඑන්පී ආණ්ඩුවක් බලයෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා සටන දිනිය හැක්කේ මේ පියවර ගැනීමෙන් පමණි.

(අවධාරනයන් theSocialist.LK වෙතිනි. මුල් ලිපියේ “න”, “ණ”,”ල” ,”ළ” රීතිය බැහැරව අක්ෂර වින්‍යාස යොදා ඇත)

කම්කරු මාවත ඉතිහාසයෙන්: ආර්ථික කඩා වැටීමේ බර කම්කරුවන් මතට – ආර්. ප්‍රේමදාස යූඇන්පී ප්‍රතිපත්ති පැහැදිලි කරයි Read More »

Scroll to Top