World Economy

687F3615 00DB 42F7 BE41 D74213C6609E

ට්‍රම්ප් සටන් විරාමය දික්කිරීමේ ඇත්ත හේතුව කුමක්ද? – YouTube Podcast

The Socialist World

අපි මේ පොඩ්කාස්ට් එකෙන් කතා කරන්නෙ ඇමරිකාව ඉරානයට එරෙහිව අරන් යන යුද්ධයේ ඊනියා සටන් විරාමය අවසන් මොහොතේ දික් කරන්න ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් තීරණය කළේ ඇයි කියලා. මේක සංවරකමේ ලක්ෂණයක් නෙවෙයි, කඩා වැටෙන අධිරාජ්‍යවාදී උපායමාර්ගයක් අතරමැද කරපු උපක්‍රමික ප්‍රයෝගයක්. මේ දික් කිරීමෙන් ඇත්තටම මොකක්ද වෙන්නේ, යුද්ධය පිටිපස්සේ තියෙන භෞතික අවශ්‍යතා මේකෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ කොහොමද වගේම, ලෝකේ පුරා ඉන්න කම්කරුවන්ට මේකෙන් ඇතිවන ක්ෂණික බලපෑම් මොනවාද කියලා අපි මේකෙදි විග්‍රහ කරනවා.

මේ චැනලය හරහා අපි ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවිය ආශ්‍රය කරගෙන ලෝක දේශපාලන ආර්ථික වර්ධනයන් ඒවායේ පුළුල් අධිරාජ්‍යවාදී සන්දර්භය ඇතුළෙ තියල කම්කරු පන්ති ආස්ථානයකින් වග විභාග කරනව. මේ විවරණය අහල, මේ පොඩ්කාස්ට් එක Like කරල, චැනල් එකත් Subscribe කරන්න කියල අපි ඔබට ආරාධනා කරනව. 

ට්‍රම්ප් සටන් විරාමය දික්කිරීමේ ඇත්ත හේතුව කුමක්ද? – YouTube Podcast Read More »

Cuba

කියුබාවට සහ ලතින් ඇමරිකාවට එරෙහි වොෂින්ටනයේ ප්‍රහාරය: 20 වන සියවස අහෝසි කිරීමේ ධනවාදී ධාවනයේ මුඛ්‍ය පෙරමුණක්

අන්ඩ්‍රියා ලෝබෝ විසිනි. 

මෙහි පළවන්නේ ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවියේ (WSWS) 2026 මාර්තු 18 වන දින  “Washington’s assault on Cuba and Latin America: A key front in the capitalist drive to abolish the 20th centuryයන හිසින් පළවූ අන්ඩ්‍රියා ලෝබෝ  විසින් ලියන ලද ඉදිරිදර්ශන ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය යි. 

Cuba
මතන්සාස්, කියුබාව [ඡායාරූපය Greg0611 / CC BY 4.0]

සඳුදා දිවයින (කියුබාව) පුරා සම්පූර්ණ විදුලි කප්පාදුවකට සමගාමීව, එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් වාර්තාකරුවන්ට පුරසාරම් දෙඩුවේ, “කියුබාව අල්ලා ගැනීමේ ගෞරවය මට ලැබෙනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරවා. ඒක ලොකු ගෞරවයක්”,යනුවෙනි.

“මම ඒක නිදහස් කළත්, ලබා ගත්තත්, මට හිතෙනවා  ඒකෙන් මට ඕන දෙයක් කරන්න පුළුවන් කියලා,” ඔහු එය පැවසුවේ, “බිග් ස්ටික්” ( Big Stick) රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකත්වයේ නිර්මාතෘ වන තියඩෝර් රූස්වෙල්ට් පවා ලැජ්ජාවට පත් කරන   ආකාරයේ මැර කල්ලිවාදයකිනි.

ජනවාරි 29 වන දින ට්‍රම්ප් විසින් කියුබාව “ජාතික හදිසි අවස්ථාවක්” ලෙස නම් කිරීමෙන් සහ මෙම දූපත් රාජ්‍යයට එරෙහිව සම්පූර්ණ බලශක්ති සම්බාධක පැනවීමෙන් පසු හවානා විසින් ලබා දුන් ප්‍රධාන අත් හැරීම් මාලාවකින් පසුව මෙම උද්දච්ච ප්‍රකාශ නිකුත් විය. 

සති කිහිපයක් ඇතුළත, කියුබානු රජය විසින් පෞද්ගලික ව්‍යාපාර පුළුල් කරමින් සහ රාජ්‍ය-පෞද්ගලික හවුල්කාරිත්වයන්ට ඉඩ සලසමින් පුළුල් ආර්ථික “ප්‍රතිසංස්කරණ” නිවේදනය කර ඇත. කියුබානු-ඇමරිකානු ත්‍රස්තවාදීන්ගේ සන්නද්ධ ආක්‍රමණයක් විමර්ශනය කිරීමට උදව් කිරීම සඳහා දිවයිනට FBI “විශේෂඥයින්”ට ආරාධනා කර තිබේ. මියාමි හි එක්සත් ජනපද සංගත සහ පිටුවහල් “ගුසානෝ (gusano)”ධනපතියන් හා සමග  සබදකම් සදහා විවෘතව තැත් කර ඇත. එමෙන්ම ඉන්ධන අවහිර කිරීම සහ “ආරක්ෂක සහයෝගීතාව” සම්බන්ධයෙන් ට්‍රම්ප් පරිපාලනය සමඟ අඛණ්ඩ සාකච්ඡා තහවුරු කර ඇත.

බදාදා දින, කියුබාවේ ජනාධිපති මිගෙල් ඩියාස්-කැනල් විසින් “දිනපතාම පාහේ” ට්‍රම්ප් සිදු කරනු ලබන තර්ජන හෙළා දුටු අතර, ඊට “නොනැමෙන ප්‍රතිරෝධය” ප්‍රකාශ කළ නමුත් ඔහුගේ පරිපාලනයේ ක්‍රියාමාර්ග යටත් වීමක් පෙන්නුම් කරයි. නියෝජ්‍ය අගමැති ඔස්කාර් පෙරෙස්-ඔලිවා එන්බීසී ප්‍රවෘත්ති වෙත පැවසුවේ “ඇමරිකානු සමාගම් සමඟ සහ එක්සත් ජනපදයේ වෙසෙන කියුබානුවන් සහ ඔවුන්ගේ පරම්පරාවන් සමඟ ද නම්‍යශීලී වාණිජ සම්බන්ධතාවයක් පැවැත්වීමට කියුබාව විවෘත” බවයි.

මෙය ෆිදෙල් කැස්ත්‍රෝ විසින් පිටුවහල් ප්‍රාග්ධනය සඳහා දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ පනවා තිබූ තහනමේ ඓතිහාසික ආපසු හැරීමකි. ආක්‍රමණ, ත්‍රස්තවාදී බෝම්බ ප්‍රහාර සහ ඝාතන උත්සාහයන් හරහා අර්ධ යටත් විජිත යුගය නැවත ඇති කිරීමට උත්සාහ කළ ස්ථරවලට එරෙහිව ආරක්ෂාවක් ලෙස මෙය යුක්ති සහගත කරන ලදී.

එහෙත් මෙය පාලන තන්ත්‍ර වෙනසක් සඳහා ධවල මන්දිර බල කිරීම් සන්සුන් කිරීමට කිසිවක් කර නැත. අඟහරුවාදා ඕවල් කාර්යාලයේ ට්‍රම්ප් අසල වාඩි වී සිටි රාජ්‍ය ලේකම් මාර්කෝ රුබියෝ, හවානාහි ව්‍යාපාරික-ගැති පියවර ප්‍රමාණවත් නොවන බව පවසා ප්‍රතික්ෂේප කළේය: “ඔවුන්ට එය නිවැරදි කළ නොහැක. එබැවින් ඔවුන් බරපතල ලෙස වෙනස් විය යුතුය. ඔවුන් ඊයේ නිවේදනය කළ දෙය ප්‍රමාණවත් තරම් නාටකාකාර නොවේ. එය එය නිවැරදි කිරීමට සමත් නැත.”

කැස්ත්‍රෝ පවුල දිවයිනේ අඛණ්ඩව රැඳී සිටීම ගැනත්, ඩයස්-කැනල්  සම්බන්ධයෙන් “ඉවත් කිරීමේ” පියවරක් ගැනීම සහ “වරාය, බලශක්තිය සහ සංචාරක ව්‍යාපාරය සම්බන්ධ ගණුදෙනු” – වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, එකඟතාවයට එළඹුණු නැවත-යටත්විජිතකරණ පැකේජයක්– පිළිබඳව ට්‍රම්ප්ගේ කණ්ඩායම සාකච්ඡා කරමින් සිටින බව USA Today වාර්තා කර ඇත.

එක්සත් ජනපදය කියුබාව වටලෑම, අර්ධගෝලයේ සෑම රටකම ඉරණම සෘජුවම නියම කිරීමට සහ ඔවුන්ගේ සියලු සම්පත් අත්පත් කර ගැනීමට වොෂින්ටනයට ඇති අයිතිය තහවුරු කරන මොන්රෝ මූලධර්මයේ ට්‍රම්ප්ගේ “ට්‍රම්ප් අනුෂංගය” (Trump Corollary) යටතේ වන පුළුල් අධිරාජ්‍යවාදී ප්‍රහාරයක සංරචකයකි.

ඇමරිකානු මහජනතාවට එය අලෙවි කරන ආකාරය පිළිබඳ විවාදවලට අමතරව, පාලන තන්ත්‍රයන් වෙනස් කිරීමේ ජන සංහාරක මෙහෙයුමට පක්ෂ දෙකම සහ සංගත (large company) මාධ්‍ය සහාය දක්වයි. පක්ෂයේ “ප්‍රගතිශීලී” පාර්ශ්වයේ කොටසක් ලෙස සැලකෙන ඩිමොක්‍රටික් කොන්ග්‍රස් සභික රෝ ඛන්නා, X සමාජ මාධ්‍යය තුළ එයට අනුමැතිය දෙමින් “(එවැනි) ගිවිසුමක් ඇමරිකානු සහ කියුබානු ව්‍යවසායකයින්ට කියුබාවේ ආයෝජනය කිරීමට සහ කියුබාව ආර්ථික වශයෙන් යථා තත්ත්වයට පත් කිරීමට සහ නවීකරණය කිරීමට උපකාරී වනු ඇත,” යනුවෙන් ලිව්වේය.

මේ මස මුලදී මියාමි හි පැවති ෂීල්ඩ් ඔෆ් ද ඇමරිකාස් (Shield of the Americas) සමුළුවේදී, ට්‍රම්ප් විසින් ආර්ජන්ටිනාව, ඉක්වදෝරය, පැරගුවේ, චිලී සහ අර්ධගෝලයේ වෙනත් තැන්වල අන්ත දක්ෂිණාංශික පාලන තන්ත්‍ර සහ සහචරයින් පොදු වැඩසටහනක් සඳහා එක් කරන ලදී. එමගින් හමුදාකරණය, මහජන මර්දනය සහ ජීවන තත්වයන්ට සහ සමාජ වැඩසටහන් වලට දැවැන්ත ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීම අරමුණු කර ගෙන ඇත. 

ට්‍රම්ප් ෆැසිස්ට්වාදී කලාපීය නායකයින්ට පැවසුවේ “කියුබාව එහි ජීවිතයේ අවසාන මොහොතේ පසුවෙන,” බවයි. ඊට ඔවුහු අත්පොළසන් දෙමින් ප්‍රතිචාර දැක්වූහ. 

“මත්ද්‍රව්‍ය-ත්‍රස්තවාදීන්ට” එරෙහිව සටන් කරන බව පවසමින්, “සම්පූර්ණ සමූලඝාතන මෙහෙයුම” යටතේ එක්සත් ජනපදය ඉක්වදෝරයට හමුදා යොදවා FBI සහ හමුදා කාර්යාල විවෘත කර ඇත. මෙම ඒකාබද්ධ ප්‍රහාරයෙන් ගොවීන්ගේ නිවාස ගිනි තැබීම, ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවලට බෝම්බ හෙලීම සහ කම්කරුවන්ට වධහිංසා පැමිණවීම පමණක් නොව, ඉක්වදෝරයෙන් දියත් කරන ලද ගුවන් ප්‍රහාරයකින් තම භූමියේ පුද්ගලයින් 27 දෙනෙකු ඝාතනය වීම කොලොම්බියාව විසින් හෙළා දැකීමද සිදුවුණි. මේ අතර, ඉක්වදෝර අධිකරණ විසින් ප්‍රධාන ධනේශ්වර විරුද්ධ පක්ෂය වන රෆායෙල් කොරියාගේ “ පුරවැසි විප්ලවය ව්‍යාපාරය” අත්හිටුවා තිබේ.

පෙන්ටගනයේ දක්ෂිණ අධිකාරිය   කලාපය පුරා තම  කඳවුරු පිහිටුවා ගැනීමේ අයිතිවාසිකම් ආක්‍රමණශීලී ලෙස අත්කර ගනිමින් ද, කැරිබියන් සහ පැසිෆික් කලාපයේ නාවික මෙහෙයුම් පුළුල් කරමින් ද සිටී.  මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම පිළිබඳ සාක්ෂි නොමැතිව චෝදනා කරනු ලැබූ  ධීවරයින් 157 දෙනෙකුගේ ජීවිත බිලිගත් දැනුදු කෙරීගෙන යන අඛණ්ඩ බෝම්බ හෙලීමේ ව්‍යාපාරයක් ද ඊට ඇතුළත් ය.

පැනමා ඇළ සහ ග්‍රීන්ලන්තය මිලිටරිමය වශයෙන් අත්පත් කර ගන්නා බවට ට්‍රම්ප් නැවත නැවතත් තර්ජනය කර ඇති අතර, මෙක්සිකෝව ආක්‍රමණය කර බෝම්බ  හෙලීම සඳහා නිතර කැඳවුම් කරයි.

වෙනිසියුලාව යටත් කරගත් භූමියක් ලෙස සලකමින්, කැනඩාව පිළිබඳ ඒ හා සමාන ප්‍රකාශයන් අනුගමනය කරමින්, ට්‍රම්ප් මෑතකදී සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ යෝජනා කළේ, වෙනිසියුලාව එක්සත් ජනපදයේ 51 වන රාජ්‍යය බවට පත්විය හැකි බවයි. කැරකස් හි බෝම්බ හෙලීමේ ව්‍යාපාරයක් අතරතුර ජනාධිපති නිකොලස් මධුරෝ සහ ඔහුගේ බිරිඳ පැහැර ගැනීම, සීඅයිඒ සංවිධානයට රට විවෘත කර ඇති අතර, එහි තෙල් හා ඛනිජ සම්පත් කොල්ලකෑම සඳහා සංගතවලට විවෘත කර තිබේ.

ට්‍රම්ප්ගේ භාණ්ඩාගාර ලේකම්වරයා ආර්ජන්ටිනාව කලාපයේ ඇමරිකානු මූලෝපායික මාර්ගයේ “කේන්ද්‍රස්ථානය” ලෙස ප්‍රකාශ කිරීමත් සමඟ, හාවියර් මිලී, චීන ධීවර මෙහෙයුම්වලට එරෙහි වීමේ මුවාවෙන් දකුණු අත්ලාන්තික් සාගරයේ පාලනය පෙන්ටගනයට පවරා දී, වසර 100 කට වැඩි කාලයක් තිස්සේ කම්කරුවන්ගේ ජයග්‍රහණ මකා දැමීම අරමුණු කරගත් කම්කරු “ප්‍රතිසංස්කරණයක්” ක්‍රියාත්මක කර, එක්සත් ජනපද පිටුබලය ලත් අවසන් මිලිටරි ආඥාදායකත්වයේ අපරාධ ආරක්ෂා කර ඇත.

ආර්ජන්ටිනා, හොන්ඩුරාස් සහ කොස්ටාරිකාවේ අන්ත දක්ෂිණාංශික අපේක්ෂකයින් සදහා සිදුකල  සමාන ආකාරයේ බලහත්කාරී අනුමත කිරීම් වලින් පසුව, මිලීගේ ප්‍රතිපත්ති අනුගමනය කරමින් ආර්ථික කම්පන-චිකිත්සක (shock therapy) වැඩසටහනක් දැනටමත් දියත් කරමින් සිටින, ඔගස්ටෝ පිනෝචෙට් ඒකාධිපතිත්වයේ විවෘත රසිකයෙකු වන හොසෙ ඇන්ටෝනියෝ කස්ට්ගේ චිලී මැතිවරණ ව්‍යාපාරයට ට්‍රම්ප් සහාය දැක්වීය.

මෙය හුදෙක් භූ දේශපාලනය නොවේ; එය පන්ති යුද්ධය යි. 20 වන සියවස පුරා මුළු ඇමරිකානු කලාපයේම කම්කරුවන් දිනා ගන්නා ලද සමාජ හා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජයග්‍රහණ අතුගා දැමීම මෙහි අරමුණයි. එය පසුගිය සියවසේ මිලිටරි ඒකාධිපතිත්වයන් විසින් උත්සාහ කරන ලද සමාජ ප්‍රතිවිප්ලවය සම්පූර්ණ කිරීමකි. මෙය දේශීයව ෆැසිස්ට් තන්ත්‍රයක් ගොඩනැගීමට ට්‍රම්ප් දරන උත්සාහයන්ගෙන් වෙන් කළ නොහැකිය.

කියුබාවට සාමූහිකව දඬුවම් කිරීම

දිවයිනට එකදු මිසයිලයක් වත් එල්ල නොකර වුවද, කියුබාවේ ආර්ථික ගෙල සිර කිරීම මගින් සිදු කරන විනාශයේ  පරිමාණය යුද්ධයේ විනාශයට සමාන වේ.  2026 මුල් භාගයේදී මදුරෝ ඉවත් කිරීමෙන් පසුව, එක්සත් ජනපදය විසින් කියුබාව වෙනිසියුලානු තෙල් නැව්ගත කිරීම් කපා හැර ඇති අතර කියුබාවට ඉන්ධන අපනයනය කළහොත් මෙක්සිකෝව සහ අනෙකුත් සැපයුම්කරුවන්ට ආර්ථික අඩපණ කෙරෙන තීරුබදු පැනවීමට තර්ජනය කළේය. මෙක්සිකෝවේ ජනාධිපති ක්ලෝඩියා ෂයින්බෝම් ජනවාරි මාසයේදී තෙල් නැව්ගත කිරීම් නැවැත්වූවාය. “වාම” නායකයින් සහ ප්‍රධාන තෙල් අපනයනකරුවන් විසින් පාලනය කරනු ලබන බ්‍රසීලය සහ කොලොම්බියාව ද සම්බාධක බිඳ දැමීම ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත.

මෙය හුදෙක් යටත් වීමක් නොව, අර්ධගෝලය කපා කොටස් කිරීමේ වොෂින්ටනයේ නව යටත් විජිතවාදී ප්‍රතිපත්තියේ කනිෂ්ඨ හවුල්කරුවන් ලෙස තමන්ව ස්ථානගත කිරීමට උත්සාහ කරන දේශීය ධනේශ්වර අවශ්‍යතා ආරක්ෂා කිරීමට සහාය වීමකි.

කියුබාවේ හුදකලාව තියුණු ය. ඉක්වදෝරය කියුබානු රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයින් නෙරපා හැරියේය; නිකරගුවාව කියුබානුවන් සඳහා වීසා රහිත ගමන් සීමා කළේය; එසේම, සහ ග්වාතමාලාව, හොන්ඩුරාස් සහ ජැමෙයිකාව,  ඩොලර ඇතුලු ප්‍රධාන විදේශ මුදල් සැපයූ වෛද්‍ය සහයෝගීතා ගිවිසුම් අවසන් කිරීමට පියවර ගෙන තිබේ.

බර බොරතෙල් දහනය කරන පැරණි සෝවියට් යුගයේ තාප බලාගාර සහ ඩීසල් ජනක යන්ත්‍ර ජාලයක් මත යැපෙන කියුබානු විදුලිබල ජාලය බිඳවැටීමේ ලක්ෂ්‍යයෙන් ඔබ්බට තල්ලු කර දමා ඇත. මාර්තු 16 වන දින, මුළු ජාතික විදුලිබල පද්ධතියම බිඳ වැටීමෙන් මුලු දිවයිනම අන්ධකාරයට ඇද වැටුණි . ඉන් පැය 29 කට පසුව, විදුලිය අර්ධ වශයෙන් පමණක් යථා තත්ත්වයට පත් කරන ලදී.

මැටන්සාස් හි සේවිකාවක් WSWS වෙත පැවසුවේ ඇගේ අසල්වැසි ප්‍රදේශයේ විදුලිය නොමැතිව දින ගණනක් ගෙවී ගොස් ඇති බවයි. පානීය ජලය සීමිත වුවද, ඉවුම් පිහුම් සඳහා අවශ්‍ය වන ගෑස් සොයා ගැනීමට නැත. සෞඛ්‍ය සේවා පද්ධතියේ බිඳවැටීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දැනටමත් ගණන් කළ නොහැකි ජීවිත ප්‍රමාණයක් අහිමි කරමින් පවතීම නිසා සමීප ඥාතියෙකු මෑතකදී මිය ගිය බව ඇය විස්තර කළාය.

වෛද්‍ය පද්ධතියෙ හි “හදිසි නොවන” ක්‍රියා පටිපාටි 100,000 කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක පොරොත්තු ලේඛනයක් ඇති අතර, එයට ළමුන් 11,000 කට වඩා ඇතුළත් වේ. බොහෝ අවස්ථාවලදී, “හදිසි නොවන” යන්නෙහි සරල තේරුම “තවමත් මිය ගොස් නැත” යන්නයි.

බලශක්ති විශ්ලේෂක ජෝර්ජ් පිනෝන් අනතුරු අඟවා ඇත්තේ: “ඉන්ධනවලින් සියයට සියයක්ම අතුරුදහන් වන රටක් මම කිසි දිනෙක දැක හෝ අධ්‍යයනය කර නැත.”යනුවෙනි. 

මෙම තත්වයන් යටතේ, කුඩා නමුත් සැලකිය යුතු විරෝධතා පැන නැගී ඇත: බිඳ වැටෙන අධ්‍යාපනයට එරෙහිව විශ්ව විද්‍යාල සිසුන් වාඩිලා ගැනීම, කම්කරු පන්ති නිවහන් ප්‍රදේශ වල භාජන වලට ගසමින්, විදුලිය සහ ආහාර ඉල්ලා සිටීම, මෑතකදී විරෝධතාකරුවන් විසින් කොමියුනිස්ට් පක්ෂ කාර්යාලයක ගෘහ භාණ්ඩ ගිනි තැබූ මොරොන්හි ඇති වූ කෝලාහල වැනි දේ සදහන් කල හැක. 

20 වන සියවස අහෝසි කිරීමේ ගාමකයේ පෙරමුණක්    

කියුබාවට එරෙහි අධිරාජ්‍යවාදී ප්‍රහාරය සුවිශේෂී ලෙස පළිගැනීමේ ස්වභාවයක් ගනී. වොෂින්ටනය හුදෙක් සංගත වල  හා මූල්‍ය අවශ්‍යතා පසුපස හඹා යනවා පමණක් නොව, ඇමරිකානු රූකඩ පාලන තන්ත්‍ර පෙරලා දැමූ 1959 කියුබාවේ සහ 1979 ඉරානයේ විප්ලව දෙකකට එරෙහිව එකවර ඓතිහාසික පළිගැනීමේ ව්‍යාපාරයක් දියත් කරමින් සිටී.

හතරවන ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුව අවධාරනය කළ පරිදි, කියුබානු විප්ලවය කම්කරු පන්තියේ සවිඥානික නායකත්වය යටතේ ධනේශ්වර දේපළ සබඳතා සමාජවාදී ලෙස පෙරළා දැමීමක් නියෝජනය කළේ නැත. ඒ වෙනුවට, එක්සත් ජනපද සංගත වල දේපළ අත්පත් කර ගැනීම, ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ සහ සෞඛ්‍ය හා අධ්‍යාපනයේ සමාජ පියවර ක්‍රියාවට දැමිණි. ඒවා 20 වන සියවසේ ලොව බොහෝ ප්‍රදේශවල බලයට පත් වූ ධනේශ්වර ජාතිකවාදී සහ යටත් විජිත විරෝධී ව්‍යාපාරවල රැඩිකල් ප්‍රභේදයක් වූ අතර අවසාන විග්‍රහයේදී 1917 රුසියානු විප්ලවයෙන් ආභාෂය ලැබීය.

අද, ගෝලීය ධනේශ්වර අර්බුදයේ සහ යුද ධාවනයේ කස පහර යටතේ, පාලක පන්ති “20 වන සියවස අහෝසි කිරීමට” අධිෂ්ඨාන කරගෙන සිටී. එනම්, නග්න සූරාකෑම, යටත් විජිතකරණය සහ සීමා නොකළ පොලිස් මිලිටරි පාලනයන් පිහිටුවීම ආදීය මගින් මානව වර්ගයා 19 වන  සියවසේ පැවැති තත්වයන්ට නැවත ගෙන ඒමයි. 

ජනවාරි මාසයේ වාර්තාවක එක්සත් ජනපද චින්තන පර්ෂදයක් වන ජේම්ස්ටවුන් පදනම (Jamestown Foundation) සඳහන් කළේ, කියුබාවේ ඇද වැටීම “ රුසියාවට, චීනයට හෝ වෙනත් කිසිවෙකුට විකල්ප බල මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස ක්‍රියා කිරීමට ඇති නොහැකියාව පිළිබඳ අවසාන සාක්ෂියක් ලෙස ගෝලීය දකුණ විසින් සැලකෙනු ඇති ” බවයි.

කියුබාවේ දුක්ඛිත තත්ත්වයට, ලතින් ඇමරිකාවේ ඊනියා “රෝස රැල්ලේ” (pink tide) රජයන් හා රුසියාව සහ චීනය දක්වන ප්‍රතිචාරය, ඔවුන්ගේ බංකොලොත්භාවය සහ ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදයට ප්‍රතිවිරුද්ධ බලයක් ලෙස “කලාපීය ඒකාබද්ධතාවයෙ” නැතහොත් BRICS හි වංචාව හෙළිදරව් කරයි.

නමුත් කියුබාවට එරෙහි දරුණු ප්‍රහාරය සහ ලතින් ඇමරිකාවේ අන්ත දක්ෂිණාංශික පාලන තන්ත්‍රයන්ගේ ප්‍රති-විප්ලවවාදී අක්ෂයක් ගොඩනැගීමට දරන උත්සාහය, ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදයේ ශක්තියේ සලකුණු නොව එහි ගැඹුරු දුර්වලතාවයේ සලකුණු වේ. 

කියුබාවේ කටුක වේදනාව, එක්සත් ජනපද ආර්ථික හා මිලිටරි ආධිපත්‍යය මත රැදුනු  1945 න් පසු ලෝක පර්යායේ පුළුල් බිඳවැටීම සහ බහු ධ්‍රැවීයතාව ඇතුළු වෙනත් කිසිදු ධනේශ්වර පදනමක් මත මෙම පර්යාය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමේ නොහැකියාව සමඟ බැඳී ඇත.

ජාත්‍යන්තර කම්කරු පන්තික ප්‍රහාරයක් දෙසට

කියුබාවේ ගෙල සිර කිරීම, ඊට අනුබල දෙන ධනේශ්වර-ජාතිකවාදී ආණ්ඩුවලට ආයාචනා කිරීමෙන් නැවැත්විය නොහැකි නම්, එයට විරුද්ධ විය හැක්කේ කුමන සමාජ පදනමක් මතද?

පිළිතුර පවතින්නේ ජාත්‍යන්තර කම්කරු පන්තිය සතුවය. කියුබාව වටලෑම එක්සත් ජනපදය ඇතුළු සෑම තැනකම කම්කරුවන්ට එල්ල කරන ප්‍රහාරයෙන් වෙන් කළ නොහැකි ය. ඉරානයට එරෙහි සාපරාධී යුද්ධයෙන් මෙහෙයවනු ලබන තෙල් මිල ඉහළ යාම දැනටමත් උද්ධමනයට සහ කප්පාදුවලට ඉන්ධන සපයන අතර එය 1970 ගණන්වල සිදුවීම් සිහිපත් කරයි. එහි දී ඇති වූ තෙල් කම්පන මගින් ලතින් ඇමරිකාව සහ ඉන් ඔබ්බට දැවැන්ත පන්ති අරගල පුපුරුවා හැරියේය. 

කියුබාවට සිදු කරනු ලබන වධහිංසාවට එරෙහිව පන්ති ප්‍රතිචාරය අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධයට සහ සමාජ ප්‍රතිවිප්ලවයට එරෙහි පුළුල් අරගලයක කොටසක් ලෙස සංවිධානය කළ යුතුය. කියුබානු කම්කරු පන්තියේ සාගින්න අවසන් කිරීම සඳහා එක්සත් ජනපදය, කැනඩාව, ලතින් ඇමරිකාව  ඇතුළු ජාත්‍යන්තර කම්කරු පන්තිය විසින් සම්බාධක සහ සියලු අවහිර කිරීම් වහාම සහ කොන්දේසි විරහිතව අවසන් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිය යුතු අතර එමඟින් එයට (කම්කරු පන්තියට) තමන්ගේ පාලක ප්‍රභූව සමඟ ගණුදෙනු බේරා ගැනීමට ඉඩ සැලැසෙනු ඇත.

කියුබාව සුරැකීම ස්ටැලින්වාදී සහ ව්‍යාජ වාම සංවිධාන විසින් දිගු කලක් තිස්සේ ඔසවා ආරක්ෂා කරන ලද අර්ථයෙන් “ජාතික” ප්‍රශ්නයක් නොවේ.

ඩේවිඩ් නෝර්ත් ඔහුගේ 1993 “නොනවතින විප්ලවය සහ අද දින ජාතික ප්‍රශ්නය” දේශනයේදී පැහැදිලි කළ පරිදි, අධිරාජ්‍යවාදය “ජාතික රාජ්‍යයේම මළ බෙරය වැයූ බව”  ට්‍රොට්ස්කි  පෙන්වා දුන්නේය. එපමණක් නොව, “අධිරාජ්‍යවාදයේ යුගයේ දී, ජාතික පදනමක් මත මානව වර්ගයාගේ කිසිදු මූලික ගැටලුවක් විසඳීමේ නොහැකියාව”, ස්වදේශික ධනේශ්වර නායකත්වයක් යටතේ “ජාතික විමුක්තිය” පිළිබඳ ඉදිරිදර්ශනය ප්‍රතිගාමී යුතෝපියාවක් බවට පත් කර ඇත. කැස්ත්‍රෝ සහ අසංඛ්‍ය සංඛ්‍යාත  “ජාතික විමුක්ති” සංකේතවල වාර්තාව මෙය සනාථ කර ඇත: ඔවුන් සියල්ල ජාතික-රාජ්‍ය රාමුවක් මත රඳා පැවතුනි; අධිරාජ්‍යවාදය සහ ස්ටැලින්වාදය අතර සමතුලිතතාවය සදහා උත්සාහ කළ අතර, ඔවුන්ගේ මතුපිට ජයග්‍රහණ බිඳ වැටුණු විට  ඒ සදහා මිල ගෙවීම කම්කරු පන්තිය මත පැටවුනි.

කියුබාවේ සහ වෙනිසියුලාවේ රජයන් සමඟ “රෝස රැල්ලේ” ඉතිරි රටවල් වල වත්මන් යටත් වීමේ රැල්ල, ට්‍රොට්ස්කිගේ නොනවතින විප්ලව න්‍යාය නිශේධනීය ලෙස  සනාථ කරයි: එනම්, අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේ දී, පීඩිත රටවල් මුහුණ දෙන මූලික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සහ සමාජීය කාර්යයන් කිසිවක්, ධනේශ්වර හෝ සුලු ධනේශ්වර නායකත්වයන් යටතේ ජාතික පදනමක් මත විසඳා ගත නොහැක. කියුබාව ආරක්ෂා කිරීම සඳහා සහ 20 වන සියවසේ කම්කරුවන් විසින් දිනා ගන්නා ලද සියලු ජයග්‍රහණ ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ඇති ඇති එකම ශක්‍ය පදනම නම්, ලෝක සමාජවාදී විප්ලවයේ කොටසක් ලෙස බලය සඳහා කම්කරු පන්තිය ස්වාධීනව, ජාත්‍යන්තරව බලමුලු ගැන්වීමයි.

මෙහි තේරුම නම්, ඉදිරියේදී ඇතිවන පන්ති අරගලයට අවශ්‍ය දැනුවත් සමාජවාදී නායකත්වය ලබා දීම සඳහා කියුබාව තුළ සහ ලතින් ඇමරිකාව පුරා හතරවන ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුවේ කොටස් ලෙස සැබෑ විප්ලවවාදී පක්ෂ ගොඩනැගීමයි.

(අවධාරණය පරිවර්තනයේදී එක් කෙරුණි)

කියුබාවට සහ ලතින් ඇමරිකාවට එරෙහි වොෂින්ටනයේ ප්‍රහාරය: 20 වන සියවස අහෝසි කිරීමේ ධනවාදී ධාවනයේ මුඛ්‍ය පෙරමුණක් Read More »

Hormuz

එක්සත් ජනපදය හෝමූස් සමුද්‍ර  සන්ධිය අවහිර කිරීමෙන් ප්‍රධාන බලවතුන් අතර ගැටුම් ගැඹුරු වේ

ජෝර්ඩන් ෂිල්ටන් විසිනි.

මෙහි පළවන්නේ ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවියේ (WSWS) 2026 අප්‍රේල් 16 වන දින  ‘US blockade of Strait of Hormuz deepens conflicts between major powers’ යන හිසින් පළවූ ජෝර්ඩන් ෂිල්ටන් විසින් ලියන ලද ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය යි. 

සඳුදා සිට වොෂින්ටනයේ හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය අවහිර කිරීම බලාත්මක වූ අතර එය ඉරානයට එරෙහි යුද්ධයේ ප්‍රධාන  තීව්‍රවීමක් සනිටුහන් කරයි. ඉරාන වරායන් වෙත සහ ඉන් පිටතට යන සියලුම තෙල් නැව් වල ගමනාගමනය නැවැත්වීමට එක්සත් ජනපද හමුදා දරන උත්සාහයේ අරමුණ වන්නේ, ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය සදහා පුළුල් සහන ලබා දීමට ටෙහෙරානයට බල කිරීම සහ, බලශක්ති ආනයනයන්ගෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් සඳහා ඉරානයෙන් සහ පුළුල් ගල්ෆ් කලාපයෙන් ලැබෙන ලාභ තෙල් මත යැපෙන චීනයේ අවශ්‍යතා වලට වල  කැපීමයි.

Hormuz
එක්සත් ජනපද-ඊශ්‍රායල් හමුදා මෙහෙයුම අතරතුර පසුගියදා ගුවන් ප්‍රහාර කිහිපයකින් ඉරානයේ කෙෂ්ම් දූපතේ වරායේ ධීවර තොටුපළට සිදු වූ හානිය. හෝමුස් සමුද්‍ර සන්ධියේ නැව් පසුබිමේ. 2026 අප්‍රේල් 13 වන සඳුදා. [AP ඡායාරූපය/අස්ගාර් බෙෂාරති]

ඇමරිකානු උප ජනාධිපති ජේ.ඩී. වැන්ස් අඟහරුවාදා පැහැදිලි කළේ, මෙම ඇමරිකානු ආක්‍රමණශීලී යුද්ධය මැද පෙරදිග ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම අරමුණු කරගත් එකක් බවයි. ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් “කුඩා ගනුදෙනු” ගැන උනන්දුවක් නොදක්වන නමුත් ඉරානය සමඟ “මහා කේවල් කිරීමක්” සොයන බවත්, එමඟින් එක්සත් ජනපදය ඉරානයට “ආර්ථික වශයෙන් සාමාන්‍ය රටක් ලෙස” සලකනු ඇති බවත් ඔහු උත්සවයකදී ප්‍රකාශ කළේය. ට්‍රම්ප් සහ වැන්ස්ට අවශ්‍ය වන්නේ මිලියන 93 ක ජනතාවක් සිටින, 1979 දී ඉරාන විප්ලවය මගින් ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදයේ මූල්‍ය හා මිලිටරි ආධිපත්‍යය අවසන් කළ මෙම රට,1979 ට පෙර පැවති තත්ත්වය කරා ආපස්සට හැරවීමටයි.

යුද්ධයේ ආරම්භයේ සිටම ට්‍රම්ප් කළ ප්‍රකාශවලින් පෙනී යන්නේ, ලෝකයේ වැදගත්ම බලශක්ති අපනයන කලාපය කෙරෙහි තම ප්‍රමුඛත්වය සුරක්ෂිත කර ගැනීම සඳහා ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය ඉතාමත් කුරිරු ම්ලේච්ඡත්වයට යොමු වනු ඇති බවයි. ඔහු ඉරානය “ආපසු ගල් යුගයට” ඇද දැමීමට, බෝම්බ හෙලන බවට සපථ කළ අතර, අප්‍රේල් 7 වන දින, “සම්පූර්ණ ශිෂ්ටාචාරයක්” අතුගා දැමිය හැකි බවට වන සමූල ජන සංහාරක (genocidal) තර්ජනයක් කළේය.ඉරානයට එල්ල කරන ලද ඇමරිකානු/ඊශ්‍රායල බෝම්බ හෙලීම අවිචාරවත් ලේ පිපාසිත  මනසකින් සිදු කරන ලද අතර, යුද්ධයේ පළමු දිනයේම, ළමුන් 160 කට වැඩි පිරිසක් මරා දැමීමට හේතු වූ බාලිකා පාසලක් විනාශ කිරීමෙන් එය පෙන්නුම් කළේය. පසුගිය සතියේ සටන් විරාමයෙන් පසුව නිකුත් වූ ස්වාධීන විමර්ශන සහ භූමි වාර්තාවලින් හෙළි වූයේ එක්සත් ජනපදය හමුදා ඉලක්කවලට පහර දෙන බව ප්‍රකාශ කළ විට පවා, අවට සිවිල් යටිතල පහසුකම් සහ නේවාසික ගොඩනැගිලිවලට සිදු වූ අනුබද්ධ හානිය (collateral damage) පුළුල් බවයි.

මේ සතියේ ෆොක්ස් බිස්නස් සමඟ පැවති සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී, යුද අපරාධකරු ට්‍රම්ප් ඉරානය ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදී නියෝගවලට හිස නැමීම ප්‍රතික්ෂේප කළහොත් තවත් යුද අපරාධ සිදු කරන බවට තර්ජනය කළේය. මාෆියා නායකයෙකු මෙන් කතා කරමින් ට්‍රම්ප් පැවසුවේ, “මම දැන් ඔක්කොම පටන් ගත්තොත්, ඒ රට නැවත ගොඩනැගීමට ඔවුන්ට වසර 20 ක් ගතවනු ඇත. එමෙන්ම අපි ඉවර නැහැ… අපට ඔවුන්ගේ සෑම පාලමක්ම පැයකින් විනාශ කළ හැකියි.…. ඔවුන්ගේ සෑම බලාගාරයක්ම”

ට්‍රම්ප් ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය වෙනුවෙන් කතා කරන අතර, එය එක්සත් ජනපදය මුදල් සපයන ලද ෂා රජුගේ මර්දනකාරී ආඥාදායකත්වය පෙරලා දැමූ 1979 විප්ලවය සඳහා ඉරාන ජනතාවට කිසි විටෙකත් සමාව දී නැත. ඔහුගේ  උත්සුකය ඉරාන ජනතාවගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතිවාසිකම් ගැන තබා ඉරාන “ත්‍රස්තවාදය” ගැනවත් නොවේ. ඒ වෙනුවට, බර්ලිනයේ හම්බෝල්ට් විශ්ව විද්‍යාලයේ මෑතකදී පැවති දේශනයකදී එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදය සහ ඉරානය අතර ඓතිහාසික සම්බන්ධතාවය සාරාංශ ගත කරන විට ඩේවිඩ් නෝර්ත් පැවසූ පරිදි, ඒ සියල්ල “තෙල්, භූ දේශපාලනික බලපෑම සහ ඇමරිකානු ධනවාදයේ පන්ති අවශ්‍යතා” දක්වා  සිඳ වේ.

බ්‍රහස්පතින්දා යුද්ධය පිළිබඳ පැවති සාකච්ඡාවකදී, ෆැසිස්ට් යුද ලේකම් පීට් හෙග්සෙත්, එක්සත් ජනපද හමුදාව “උන්ඩ යලි පුරවමින්  සිටින” බවට අනතුරු ඇඟවූ අතර, ඒකාබද්ධ මාණ්ඩලික ප්‍රධානීන්ගේ සභාපති ඩෑන් කේන් ප්‍රකාශ කළේ “වචනාර්ථයෙන් මොහොතක දැනුම්දීමකින්” හමුදාවට නැවත සටන් ආරම්භ කළ හැකි බවයි. ඉරාන වරාය අවහිර කිරීම ආරම්භ වූ දා සිට නැව් 13 ක් ආපසු හැරී ඇති බව කේන් තවදුරටත් පැවසීය. පසුව එම දිනම මෙම අගය 14 දක්වා වැඩි කරන ලදී.

ලෝකයේ සිව්වන විශාලතම තෙල් සංචිත සහ දෙවන විශාලතම ස්වාභාවික ගෑස් සංචිත ඇති රට වන ඉරානය, එහි තෙල්වලින් සියයට 80 ත් 90 ත් අතර ප්‍රමාණයක් චීනයට අපනයනය කළේය. ට්‍රම්ප් සිය පළමු ධුර කාලය තුළ 2018 දී ටෙහෙරානය සමඟ එක්සත් ජාතීන්ගේ අනුග්‍රහය ලත් න්‍යෂ්ටික ගිවිසුම ඒකපාර්ශ්විකව අවලංගු කළ විට, ඔහු රටට පනවන ලද කුරිරු සම්බාධක හේතුවෙන් මෑත වසරවලදී ඉරාන තෙල් අඩු මිලට  ලබා ගැනීමෙන් බීජිනය ප්‍රතිලාභ ලබා ඇත. 2021 දී, චීනය ඉරානය සමඟ වසර 25 ක  මූලෝපායික හවුල්කාරිත්වයක් අත්සන් කළ අතර එයට චීන ආර්ථිකය සඳහා ඩොලර් බිලියන 400 ක තෙල් සැපයුමට හුවමාරුවක්  ලෙස ඉරාන යටිතල පහසුකම් සඳහා ප්‍රධාන ආයෝජන ඇතුළත් විය. වොෂින්ටනය දැන් බලාපොරොත්තු වන්නේ තම සම්බාධක මගින් ඉටු කළ නොහැකි දේ ම්ලේච්ඡ මිලිටරි බලයෙන් ලබා ගත හැකි බවයි. නමුත් මෙම යුද්ධයේ පළමු සති හය තුළ පෙන්නුම් කර ඇත්තේ ලෝකයේ බලවත්ම හමුදාවට පවා ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදයේ දිග්ගැස්සුනු  ජරපත් වීමේ බලපෑම ජය ගත නොහැකි බවයි.

යුද්ධයට පෙර චීනය ඉරානයෙන් දිනකට තෙල් බැරල් මිලියන 1.4 ක් සහ සමස්තයක් ලෙස ගල්ෆ් කලාපයෙන් දිනකට බැරල් මිලියන 5 කට වඩා ලබා ගනිමින් සිටියේය. එක්සත් ජනපද අවහිරය අනෙකුත් ගල්ෆ් රාජ්‍යයන්ගෙන් චීනයට සිදු කරන අපනයනය කිරීම් වලට සෘජුවම බාධාවක් නොවුනත්, කලාපයේ නිෂ්පාදනය යුද්ධයෙන් තියුනු ලෙස පීඩාවට පත්ව ඇති අතර එය ගෝලීය ආර්ථික  අවුල් කිරීමට  තර්ජනය කරයි. වාර්තා වන පරිදි චීනයේ මාස 5 ක ඉල්ලුම සපුරාලීමට හැකි තෙල් සංචිත ඇති නමුත්, සැපයුමේ දිගුකාලීන අඩුවීම් එහි දැනටමත් බිඳෙනසුලු ආර්ථිකය බරපතල ලෙස දුර්වල කළ හැකිය. එපමණක් නොව, මෙම සතියේ IMF වාර්තාවකින් මතු කරන ලද ගෝලීය ආර්ථික අවපාතයක අපේක්ෂාව, ආර්ථික වර්ධනය පවත්වා ගැනීම සඳහා බීජිංහි ස්ටැලින්වාදී තන්ත්‍රය විශ්වාසය තබන චීන අපනයන සඳහා ක්ෂීන වන වෙළඳපොළක් අදහස් කරනු ඇත.

බදාදා බීජිං සංචාරයකදී රුසියානු විදේශ අමාත්‍ය සර්ජි ලැව්රොව් ප්‍රකාශ කළේ මැදපෙරදිග යුද්ධය හේතුවෙන් චීනයට ඇති වන ඕනෑම තෙල් හිඟයක්, මොස්කව් මගින් පියවා ගත හැකි බවයි. කෙසේ වෙතත්, මෙම ප්‍රකාශය සැක සහිත ය. රුසියාව සහ චීනය අතර නල මාර්ග දැනටමත් සම්පූර්ණ ධාරිතාවයෙන් ක්‍රියාත්මක වන බව වාර්තා වන අතර, චීනයට ළඟා වන දිනකට තෙල් බැරල් මිලියන 2 ක් පමණ වන තෙල් පරිමාව සැලකිය යුතු ලෙස වැඩි කිරීමට අවශ්‍ය  තෙල් ප්‍රවාහන යාත්‍රා රුසියාවට නොමැත. ඉරාන තෙල් අපනයන සම්පූර්ණයෙන්ම පියවා ගැනීමට සහ අනෙකුත් ගල්ෆ් රටවලින් ලැබෙන තෙල් වල පහත වැටීමෙන් කොටසක් හෝ  ආවරණය කිරීම සඳහා, රුසියාව චීනයට කරන වර්තමාන අපනයන, දෙගුණයකට වඩා වැඩි කිරීමට සිදුවනු ඇත.

දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේ නාසි පාලන තන්ත්‍රයෙන් පසු ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදයේ අසමසම ආක්‍රමණශීලීත්වය සහ අපරාධකාරීත්වයට මුහුණ දී සිටින බීජිනය, සියලු රාජ්‍යයන්ගේ අවශ්‍යතාවලට ගරු කරන ස්ථාවර “බහු-ධ්‍රැවීය ලෝකයක” අපේක්ෂාව ඉදිරිපත් කරමින් එක්සත් ජනපද අවහිරයට ප්‍රතිචාර දක්වා ඇත. ෂින්හුවා වාර්තාවකට අනුව, බීජිනය සහ මොස්කව් “බහුපාර්ශ්වික සහයෝගීතාව ශක්තිමත් කළ යුතු අතර, බහුපාර්ශ්විකත්වය ස්ථිරව ආරක්ෂා කර ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය. එක්සත් ජාතීන්ගේ අධිකාරය සහ ජීව ශක්තිය පුනර්ජීවනය කිරීමට අත්වැල් බැඳ ගත යුතු අතර, ෂැංහයි සහයෝගිතා සංවිධානයේ (Shanghai Cooperation Organization) සහ බ්‍රික්ස් රටවල රාමු තුළ සමීප සම්බන්ධීකරණය හා සහයෝගීතාවයේ නිරත විය යුතුය. ජාත්‍යන්තර පිළිවෙල වඩාත් සාධාරණ හා යුක්තිසහගත දිශාවකට සංවර්ධනය කිරීම ප්‍රවර්ධනය කළ යුතු” බව ෂී ජින්පින් ලැව්රොව්ට පැවසීය.

සෝවියට් ස්ටැලින්වාදී නිලධරයේ “සාමකාමී සහජීවනය” පිළිබඳ ප්‍රතිපත්තියේ මෙම නවීන අනුවාදය, 20 වන සියවසේදී, ස්ටැලින්වාදීන් රුසියානු ධනවාදය අධිරාජ්‍යවාදී ලෝක පර්යායට ඒකාබද්ධ කිරීමේ අසාර්ථක උත්සාහයක දී සෝවියට් සංගමය දියකර හැරීමට හේතු වූ විට, ලෝක ධනවාදයේ යථාර්ථයන් තුළ එයට තිබූ පදනමට වඩා අඩු පදනමක් අද තිබේ. ‘වෙන්ඩ-ඒකාධිපති’ (ඒකාධිපති වීමට නියමිත) ට්‍රම්ප් යටතේ, ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය එහි වේගවත් වන ආර්ථික පරිහානිය මධ්‍යයේ එහි ගෝලීය ආධිපත්‍යය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා තුන්වන ලෝක යුද්ධයක් දියත් කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම කැපවී සිටී. ඉරාන ශිෂ්ටාචාරය අතුගා දැමීමට ට්‍රම්ප්ගේ ලේ  කැටි ගැස්සෙන තර්ජන සාක්ෂි දරන්නේ ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය තමන්ගේ වියදමින් “බහුපාර්ශ්විකත්වයේ”  ධජය යටතේ චීන සහ රුසියානු බලපෑම පුළුල් කිරීම සාමකාමීව පිළිගන්නේ නැති බවයි.

වසර ආරම්භයේ සිට ට්‍රම්ප්ගේ ක්‍රියාමාර්ගවලින් නිසැකවම පැහැදිලි වී ඇත්තේ ඔහුගේ අවසාන ඉලක්කය චීනයේ නැගීම අවහිර කිරීම බවයි. චීනයයේ ප්‍රධාන තෙල් සැපයුම්කරුවෙකු වන වෙනිසියුලාව මත මිලිටරි ප්‍රහාරයක් දියත් කළේ, එහි ජනාධිපතිවරයා අල්ලා ගැනීමට සහ රටේ බලශක්ති සංචිත ඇමරිකානු ප්‍රාග්ධනයට විවෘත කිරීම  උදෙසා එක්සත් ජනපද රූකඩ පාලනයක් ස්ථාපිත කිරීම සඳහා ය. ඉරානයට එරෙහිව මෙහෙයුමක් පහසුවෙන් කළ හැකි බවට විශ්වාස කරමින් එක්සත් ජනපද අධිරාජ්‍යවාදය විනාශකාරීව වැරදි ලෙස ගණනය කළ ද, කෙසේ වෙතත් එය සමස්ත මැද පෙරදිග පුරා චීන ආර්ථික සබඳතා කඩාකප්පල් කිරීමේ ඉලක්කය හඹා යමින් සිටී. මෙය යුද්ධය අඛණ්ඩව පවත්වාගෙන යාමේ ස්වරූපයක් ගත්තද නැතහොත් ඉරානය සමඟ “මහා කේවල් කිරීමක” ස්වරූපයක් ගත්තද, ධනවාදය යටතේ විසඳිය නොහැකි මෙම ගැටුමේ වෛෂයික තර්කනය න්‍යෂ්ටික සන්නද්ධ බලවතුන් අතර විනාශකාරී මිලිටරි ගැටුමකි. නෝර්ත් ඔහුගේ බර්ලින් දේශනයේදී නිරීක්ෂණය කළ පරිදි,

“(මෙහිදී), ඉතිහාසය තමන් විසින්ම පනවන ලද ඓතිහාසික සමාන්තරය වන්නේ 1991 ගල්ෆ් යුද්ධය හෝ 2003 ඉරාක ආක්‍රමණය නොව, 1914 අගෝස්තු මාසයයි. පළමු ලෝක යුද්ධය බෝල්කන් කලාපයේ කලාපීය ගැටුමක් ලෙස ආරම්භ වූ අතර, සන්ධාන වල තර්කනය, අධිරාජ්‍ය එදිරිවාදිකම් සහ වැරදි ගනන් බැලීම්  හරහා අධිරාජ්‍ය හතරක් විනාශ කර මිලියන 20 ක ජනතාවක් මරා දැමූ ගෝලීය ව්‍යසනයක් දක්වා ව්‍යාප්ත විය.”

මෙයින් ගැලවිය හැකි එකම මග වන්නේ ධනේශ්වර ලාභ ක්‍රමය අවසන් කර සමාජවාදය ස්ථාපිත කිරීම සඳහා කම්කරු පන්තිය විසින් මෙහෙයවනු ලබන ජාත්‍යන්තර යුද විරෝධී ව්‍යාපාරයක් ගොඩනැගීමයි. ඉරානයේ සහ මැද පෙරදිග පුරා කම්කරුවන් අධිරාජ්‍යවාදී ආක්‍රමණයට එරෙහි ඔවුන්ගේ අරගල, නිමක් නැති යුද්ධ සහ මූල්‍ය කතිපයාධිකාරයේ පොහොසත් කිරීම සඳහා තම ජීවන තත්වයන් මත දරුණු ප්‍රහාරයකට මුහුණ දෙන උතුරු ඇමරිකාවේ සහ යුරෝපයේ අධිරාජ්‍යවාදී මධ්‍යස්ථානවල කම්කරු පන්තිය සමඟ සහ චීනයේ සහ රුසියාවේ  ධනවාදී-පුනස්ථාපන පාලන තන්ත්‍ර දෙක,  අර්බුද- ග්‍රස්ථ ධනවාදය තුළට තමන්ව ගලපාගෙන ස්ථානගත කර ගැනීමට දරන උත්සාහයන් සමඟ ගැටෙන  කම්කරුවන් සමඟ ඒකාබද්ධ කළ යුතුය. මෙය හතරවන ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුව සහ ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවිය විසින් සටන් වදින  වැඩ පිළිවෙළයි.
(අවධාරණය පරිවර්තනයේදී එකතු කෙරිණි)

එක්සත් ජනපදය හෝමූස් සමුද්‍ර  සන්ධිය අවහිර කිරීමෙන් ප්‍රධාන බලවතුන් අතර ගැටුම් ගැඹුරු වේ Read More »

Economic crisis

ළඟදීම ලෝක ආර්ථික අවපාතයක් හා මූල්‍ය අර්බුදයක් ? YouTube Podcast

The Socialist World.


නිර්මාණය වෙමින් තියෙන ගෝලීය ආර්ථික පසුබෑමක් (downturn එකක්) පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුද පසුගියදා තියුණු අනතුරු ඇඟවීමක් කළේය.  ටෙහෙරානය හා බීජිං  ඉලක්ක කරගත් යුද්ධයක් වශයෙන් දැන් වෙමින් තියෙන ඉරානයට එරෙහි එක්සත් ජනපද-ඊශ්‍රායල යුද්ධයේ සන්දර්භය තුළ තැබුවගොත්, මේ අනතුරු ඇඟවීමෙන් අදහස් වෙන්නෙ කුමක් ද?  මේ පිළිබඳ මේ පොඩ්කාස්ට් එක හරහා අපි කෙටියෙන් පැහැදිලි කරන්නේ මූලිකවම IMF එකේ ලෝක ආර්ථික දැක්ම (World Economic Outlook එක) සහ ගෝලීය මූල්‍ය ස්ථායීතාව පිළිබඳ වාර්තාව (Global Financial Stability report) යන  වාර්ථා දෙකත්, ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවියෙ ආර්ථික  විශ්ලේෂක නික් බීම්ස් සිදුකර ඇති විශ්ලේෂන ද පදනම් කරගෙනයි. 

මේ චැනලය හරහා ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවිය ආශ්‍රය කරමින් ලෝක දේශපාලන ආර්ථික වර්ධනයන් පුළුල් අධිරාජ්‍යවාදී සන්දර්භය ඇතුළෙ තබා කම්කරු පන්ති ආස්ථානයකින් වග විභාග කෙරේ.

මෙම දැනුම බෙදා හරින්න. මේ අරගලයට එක්වන්න. 

ළඟදීම ලෝක ආර්ථික අවපාතයක් හා මූල්‍ය අර්බුදයක් ? YouTube Podcast Read More »

IMG 0858

ට්‍රම්ප් හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය අවහිර කිරීම: ඉරාන යුද්ධයේ ඊළඟ අදියර

ඇන්ඩ්‍රේ ඩේමන් විසිනි. 

මෙහි පළවන්නේ ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවියේ (WSWS) 2026 අප්‍රේල් 13 වන දින  “Trump’s blockade of the Strait of Hormuz: The next phase in the Iran warයන හිසින් පළවූ ඇන්ඩෲ ඩේමන් විසින් ලියන ලද ඉදිරිදර්ශන ලිපියේ සිංහල පරිවර්තනය යි.

Image Not Found
2026 මාර්තු 18 වන දින එපික් ෆියුරි මෙහෙයුම අතරතුර ආර්ලී බර්ක් පන්තියේ නියෙමු මිසයිල විනාශ කරන යාත්‍රාවක් වන USS ෆ්‍රෑන්ක් ඊ. පීටර්සන් ජූනියර්, අරාබි මුහුදේ යාත්‍රා කරන ආකාරය [ඡායාරූපය: එක්සත් ජනපද නාවික හමුදාව]

පකිස්ථාන අගමැති ෂෙබාස් ෂරීෆ් විසින් දින හයකට පෙර ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද සටන් විරාමය, එක්සත් ජනපදය විසින් සඵල ලෙස අවලංගු කිරීම සනිටුහන් කරමින්,ඉරාන වරායන්ට ඇතුළු වන හෝ පිටවන සියලුම නැව් අවහිර කිරීම ආරම්භ කර ඇති බව එක්සත් ජනපද හමුදාව සඳුදා නිවේදනය කළේය. එය ඉරානයට එරෙහි එක්සත් ජනපද යුද්ධයේ ප්‍රධාන උත්සන්න වීමක් සලකුණු කරයි. 

එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ඉරිදා ඔහුගේ Truth Social  වේදිකාවේ  ප්‍රකාශ කළේ නාවික හමුදාව “හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධියට ඇතුළු වීමට හෝ පිටව යාමට උත්සාහ කරන ඕනෑම සහ සියලුම නැව් අවහිර කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කරන” බවයි. සෙනසුරාදා, නියෙමු මිසයිල ඩිස්ට්‍රොයර් (guided-missile destroyers) යාත්‍රා දෙකක් සමුද්‍ර සන්ධියට ඇතුළු වූ අතර, වෝල් ස්ට්‍රීට් ජර්නලය වාර්තා කළේ අවහිරය  බලාත්මක කිරීම සඳහා එක්සත් ජනපද යුද නැව් 15 ක් දැන් යොදවා ඇති බවයි.

මෙම අවහිර කිරීම යුද ක්‍රියාවක් සහ ජාත්‍යන්තර මුහුදු කොල්ලකාරී ක්‍රියාවකි. ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවිය ඉරානයට සහ සමස්ත ලෝකයේ කම්කරු පන්තියට එරෙහිව එල්ල කරන ලද මෙම සාපරාධී ක්‍රියාව හෙළා දකී. ඉහළ යන බලශක්ති පිරිවැය, ආහාර හිඟය සහ නිරන්තරයෙන් පුළුල් වන මිලිටරි ගැටුමක අන්තරාය මගින් කම්කරු පන්තිය එහි  මිල ගෙවනු ඇත. 

ට්‍රම්ප්ගේම වාක්‍ය ඛණ්ඩයම භාවිතා කරන්නේ නම්, සටන් විරාමය යුද්ධයේ ඊළඟ අදියර සඳහා “උණ්ඩ නැවත පුරවා ගැනීමට” අවස්ථාවක් වූ බව ඔප්පු වී තිබේ. එනම් 2025 ජනවාරි මාසයේ ගාසා තීරයේ සිට 2025 ජුනි මාසයේදී ඉරානය දක්වා වූ සටන් විරාමය සහ සටන් විරාමයෙන් පැය කිහිපයකට පසු මධ්‍යම බේරූට් වෙත ඊශ්‍රායලය එල්ල කළ ප්‍රහාරයෙන් 250 කට වැඩි පිරිසක් මිය ගිය, අප්‍රේල් 7 වන දින ඉරාන සටන් විරාමය දක්වා, ට්‍රම්ප් මැද පෙරදිග ප්‍රකාශයට පත් කර ඇති සෑම සටන් විරාමයක්ම, ඊළඟ ප්‍රහාරය සඳහා නැවත කණ්ඩායම් ගත වීමමේ  විරාමයක් වී තිබේ.

හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධියේ පාලනය, සහ ඒ සමඟ ඉරානයේ සහ සමස්තයක් ලෙස පර්සියානු ගල්ෆ් කලාපයේ තෙල් නිෂ්පාදනය සහ බෙදා හැරීම පාලනය කිරීම ආරම්භයේ සිටම යුද්ධයේ කේන්ද්‍රීය මූලෝපායික ඉලක්කයක් වී පැවතිණි.

යුද්ධය ආරම්භ වූ දා සිට, සමුද්‍ර සන්ධිය හරහා නවුක ගමනාගමනය බිඳ වැටී ඇත. යුද්ධයට පෙර මට්ටමට වඩා ප්‍රවාහන පරිමාවන් සියයට 90 කට වඩා පහත වැටී ඇත. ඉතිරිව ඇති ගමනාගමනය මත ආධිපත්‍යය දැරුවේ ඉරානයේ තෙල් අපනයනයෙන් සියයට 80 සිට 90 දක්වා ප්‍රමාණයක් ආනයනය කරන එහි විශාලතම පාරිභෝගිකයා වන චීනයට බොරතෙල් රැගෙන යන ග්‍රීසියට අනුබද්ධ තෙල් නැව් සහ ඉරානයේ සෙවනැලි නැව් කණ්ඩායම  (shadow fleet)  විසිනි. ඉරානය තමන්ගේ මිතුරු වෙළඳ හවුල්කරුවන්ගේ, අන් සියල්ලටත් වඩා චීනයේ නැව්වලට ගමන් කිරීම සඳහා දිගටම  ඉඩ දී ඇත.

දැන්, ඉරාන වරායකට ළඟා වීම සඳහා සමුද්‍ර සන්ධියට ඇතුළු වීමට උත්සාහ කරන ඕනෑම නෞකාවක් ඇමරිකානු අවසරයකින් තොරව එසේ කරන අතර, ඉරානය සමඟ නාවික වෙළඳාමේ යෙදෙන ඕනෑම රටකට එරෙහිව භෞතික ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීමේ හැකියාව විවෘත කරයි. චීන ආරක්ෂක අමාත්‍ය ඩොං ජුන් සඳුදා ප්‍රකාශ කළේ: “අපගේ නැව් හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය තුළට සහ ඉන් පිටතට ගමන් කරමින් තිබේ. අපට ඉරානය සමඟ වෙළඳ හා බලශක්ති ගිවිසුම් තිබේ. අපි ඒවාට  ගරු කරන්නෙමු, ඒවා ඉටු කරන්නෙමු, එමෙන්ම අපගේ වැඩකටයුතු වලට සෙසු අය මැදිහත් නොවේ ඇයි අපේක්ෂා කරමු.”

ප්‍රායෝගිකව, හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය අවහිර කිරීම, ඉරානයට එරෙහිව මෙන්ම චීනයට එරෙහිව ද ආර්ථික යුද්ධ ක්‍රියාවකි. චීනයේ තෙල්වලින් අඩක් පමණ සහ එහි ද්‍රව ස්වාභාවික වායුවෙන් (liquefied natural gas) තුනෙන් එකකට වඩා හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය හරහා ගලා යයි. මෙම අවහිර කිරීම මගින් ඇමරිකානු හස්තය එහි ප්‍රධාන ප්‍රතිවාදියාගේ [චිනයේ] බලශක්ති සැපයුම මත තබන අතරම, එම ප්‍රවාහයන් මතම රඳා පවතින, ජපානය, දකුණු කොරියාව සහ යුරෝපීය සංගමයේ රාජ්‍යයන් ආදී එහි “සගයන්ගේ” බලශක්ති සැපයුම මත ද අත තබයි. 

සඳුදා පැවති මාධ්‍ය හමුවකදී ට්‍රම්ප් එක්සත් ජනපද හමුදා මූලෝපායඥයින්ගේ චින්තනය ගැන ඉඟි කළේ: “අපට මෙම වෙළඳාම අවශ්‍ය නැත. අපට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා අපේම තෙල්, ගෑස් තිබේ. … එබැවින් අපට එය අවශ්‍ය නැත, නමුත් ලෝකයට එය අවශ්‍ය වන අතර, මේ අප කතා කරද්දීම, බොහෝ නැව් බඩු පවටා ගැනීම පිණිස අපේ රටට යමින් සිටී.” යනුවෙනි. 

මෙම අවහිර කිරීම ලෝකයේ මූලෝපායික ඇවිරුම් ස්ථාන (chokepoints), එනම් හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය, පැනමා ඇළ, ග්‍රීන්ලන්තය සදහා වන වන ප්‍රවේශයන් ආදිය අල්ලා ගැනීමේ පුළුල් එක්සත් ජනපද ව්‍යාපාරයක කොටසකි. දිගුකාලීන ආර්ථික පරිහානියක නිමග්න ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය, ගෝලීය වෙළඳ මාර්ගවල මිලිටරි ආධිපත්‍යය  හරහා එම පරිහානිය පියවා ගැනීමට උත්සාහ කරමින් සිටී. ලෝකයේ ජල මාර්ග සහ අමුද්‍රව්‍ය තමන්ටම සුරක්ෂිත කර ගනිමින් සහ  ඒවා තම ප්‍රතිවාදීන්ට, විශේෂයෙන් චීනයට, අහිමි කරමින් සිටී.

2025 දෙසැම්බර් මාසයේදී, වෙනිසියුලානු වෙරළට ඔබ්බෙන්, වෙනිසියුලානු බොරතෙල් බැරල් මිලියන 1.8 ක් රැගෙන  චීනය බලා යන තෙල් ටැංකියක් එක්සත් ජනපද හමුදා විසින් අල්ලා ගන්නා ලදී. හෝමූස් අවහිර කිරීම එම පූර්වාදර්ශය පර්සියානු ගල්ෆ් කලාපය දක්වා  විහිදුවන  අතර  එක්සත් ජනපද යුද නැව් චීනය බලා යන තෙල් නැව් හරවා යැවීමට උත්සාහ කළහොත් චීනය සමඟ මිලිටරි ගැටුමක සෘජු අනතුර මතු කරයි.

ඉරානයට එරෙහි ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදයේ සාපරාධී යුද්ධයේ ආර්ථික ප්‍රතිවිපාක දැනටමත් විනාශකාරී ය. අවහිර කිරීමට පෙර පවා, හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය හරහා ගමනාගමනය සැලකිය යුතු ලෙස කපා හැරීම, ජාත්‍යන්තර බලශක්ති ඒජන්සිය ( International Energy Agency) විසින් ඉතිහාසයේ නරකම තෙල් අර්බුදය ලෙස හැඳින්වූ දෙය ජනනය කර ඇති අතර එය 1979 අර්බුදය ඉක්මවා ගියේය. තෙල් බැරලය ඩොලර් 100 ට වඩා වැඩිය, පෙට්‍රල් මිල ජාතිකව ගැලුමකට ඩොලර් 4.13 ක් වන අතර, නැව් 600 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් ගල්ෆ් කලාපයේ සිරවී ඇත. ගෝල්ඩ්මන් සැක්ස් (Goldman Sachs) ආයතනය විසින් එක්සත් ජනපද අවපාතයක සම්භාවිතාව සියයට 30 දක්වා ඉහළ නංවා තිබේ.

ගෝලීය පොහොර සැපයුමෙන් තුනෙන් එකක් සාමාන්‍යයෙන් මේ සමුද්‍ර සන්ධිය හරහා ගමන් කරයි. යුද්ධය ක්ෂණික වෙළඳාමට බාධා ඇති කළා පමණක් නොව, ඉදිරි කන්නයේ බෝග අස්වැන්න කෙරෙහි ද දැඩි බලපෑමක් ඇති කරනු ඇත. එනම්, අප්‍රිකාව, දකුණු ආසියාව සහ ලතින් ඇමරිකාව පුරා අස්වනු අඩු කරනු ඇති අතර, ගල්ෆ් කලාපය හා සෘජු බැඳීමක් නොමැති රටවල ආහාර මිල කම්පන ඇති කරනු ඇත. මිලියන සිය ගණනක් ආහාර අනාරක්ෂිතභාවයට මුහුණ දෙන අතර මිලියන ගණනක් මිය යා හැකිය. ගෝලීය සාගතයක සැබෑ හැකියාවක් පවතී. 

ලෝක ආධිපත්‍යය සඳහා වූ එහි සැලැස්ම තුළ, යුද්ධයේ සැබෑ හැසිරීම වඩ වඩාත් මංමුලා සහගත අනුවර්තනය වීම් මගින් සංලක්ෂිත වී ඇත. පෙබරවාරි 28 වන දින එක්සත් ජනපදය යුද්ධය දියත් කර උත්තරීතර නායක අලි කමේනි සහ ජ්‍යෙෂ්ඨ ඉරාන නිලධාරීන් දුසිම් ගනනක් ඝාතනය කළේය. ට්‍රම්ප් ඉරාන වැසියන්ට ඔවුන්ගේ රජයට එරෙහිව නැගී සිටින ලෙස ඉල්ලා සිටි නමුත් ඔවුන් එසේ කළේ නැත. ඉන්පසු සිදුකළ බෝම්බ හෙලීමේ ව්‍යාපාරය ඉරානයේ විදුලි සංදේශ පද්ධතිය විනාශ කළ අතර එහි නගරවල දිස්ත්‍රික්ක සමතලා කළ නමුත් ඉරානය යටත් වූයේ නැත. මාර්තු මාසය පුරාම ඉරාන නායකයින් තවදුරටත් ඝාතනය කිරීමෙන්ද රජය ඇද වැටුණේ නැත. නාවික ගමන් අවහිර කිරීම ඊළඟ පියවරයි.

ඉරාන මිසයිල බැටරි, වෙරළබඩ ආරක්ෂක පද්ධති සහ දහස් ගණනක් නාවික බෝම්බ වලින් වට වූ පටුම ස්ථානයේ සමීප පරාසයේ සැතපුම් 21 ක් පළල ජල මාර්ගයක් තුළ ඇමරිකානු යුද නැව් දැන් ක්‍රියාත්මක වේ. මෙම නාවික අවහිරයට ළඟා වන ඕනෑම ඉරාන නෞකාවක් “වහාම වනසන” බව ට්‍රම්ප් සඳුදා පැවසීය.

ඩිස්ට්‍රොයර් නෞකාවක් අහිමි වීම හෝ විශාල ජීවිත හානි සිදුවීමක් හේතුවෙන්, ඉරානයේ තෙල් අපනයනයෙන් සියයට 90 ක් සැකසෙන කාර්ග් දූපත අත්පත් කර ගැනීම ඇතුළුව භූමි ආක්‍රමණයක් සඳහා ඇමරිකානු දේශපාලන සංස්ථාපිතය තුළ ඇති ඉල්ලීම් තීව්‍ර වනු ඇත. 82 වන ගුවන් අංශයේ  භට පිරිස් හා මැරීන් භටයින් දැනටමත් යොදවා ඇති අතර, 50,000 කට වැඩි එක්සත් ජනපද භට පිරිසක් රංග පතයේ සිටිති. පෙබරවාරි 28 වන දින සිට එක්සත් ජනපද හමුදා සාමාජිකයින් දහතුන් දෙනෙකු මිය ගොස් ඇත.

ට්‍රම්ප් පාලනය පුදුමාකාර නොසැලකිලිමත්කමකින් යුතුව ඉදිරියට යමින් සිටී. එක්සත් ජනපදය ඉරානයේ තෙල් අත්පත් කර ගන්නා බව ඔහු විවෘතව පවසා ඇත. එය, පසුගිය පරිපාලනයන් සම්බාධක සහ ජාත්‍යන්තර නීතියේ භාෂාව පිටුපස සැඟව සිට සිදුකළ ආකාරයේ කොල්ලකාරී ප්‍රකාශයකි. අපරාධකාරී පාතාලයේ ක්‍රම දැන් නිල රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය වී ඇත. 

දේශපාලන සංස්ථාපිතය ප්‍රතිපත්තිමය වශයෙන් මේ කිසිවකට විරුද්ධ නොවේ. නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස් කතුවැකි මණ්ඩලය ට්‍රම්ප්ගේ හැසිරීම “පැහැදිලි  නොහැකියාව” ලෙස හැඳින්වූ අතර “කොංග්‍රසය සම්බන්ධ කර ගනිමින් හා ඇමරිකානු සහචරයින්ගෙන් උදව් ලබා ගන්නා ලෙස” ඔහුගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. එය, යුද්ධයේ ඊළඟ අදියර ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී ද්විපාර්ශ්වික සහයෝගීතාවයක් සඳහා කරන  කැඳවීමකි. වෝල් ස්ට්‍රීට් ජර්නලය ට්‍රම්ප්ගේ ජයග්‍රහණ ප්‍රකාශය  නිසි කලට පෙර කළ එකක් ලෙස හැඳින්වූ අතර “වැඩේ කොහෙත්ම අවසන් වී නැත” යනුවෙන් අනතුරු ඇඟවීය.

ඩිමොක්‍රටික් පක්ෂ සෙනෙට් සභික Tim Kaine ඉරිදා ABC ප්‍රවෘත්ති සේවය වෙත පැවසුවේ ඉරානය “කලාපීය තර්ජනයක්” බවත් “ඉරානයට න්‍යෂ්ටික අවියක් නොලැබෙන බවට අප සහතික විය යුතු” බවත්ය. ට්‍රම්ප් සතියකට පෙර “සටන් විරාමය” නිවේදනය කළ විට, හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධියේ පාලනය ඉරානය අත ඉතිරි කිරීම මත පදනම්ව ඩිමොක්‍රටික් පක්ෂය එය විවේචනය කිරීමට  පැන ගත්තේය. ඩිමොක්‍රටික් පක්ෂය මූලෝපායික අරමුණු පිළිගන්නා අතර  ක්‍රියාවට නැගීම පිළිබඳව  පමණක් විරුද්ධ වේ.

ඇමරිකානු දේශපාලන සංස්ථාපිතයේ සෑම අංශයක්ම යුද්ධය අනුමත කරන්නේ නම්, එයට එරෙහි විරෝධය පැමිණිය හැක්කේ මුළුමනින්ම සංස්ථාපිතයට පිටතින් පමණි. කම්කරු පන්තිය තමන්ගේම ස්වාධීන දේශපාලන බලමුලු ගැන්වීම හරහා නාවික අවහිර කිරීමට සහ සමස්තයක් ලෙස යුද්ධයට විරුද්ධ විය යුතුය. වැඩ කරන ජනතාවගේ ජීවත් වීම සඳහා පවතින සමාජ වැඩසටහන් වලට ඓතිහාසික ප්‍රහාරයක් එල්ල කිරීම හරහා යුධ වියදම්  ගෙවනු ලැබේ. අප්‍රේල් 1 වන දින ධවල මන්දිරයේ දිවා  භෝජනයකදී ට්‍රම්ප් පැවසුවේ රජය යුද්ධ කරන බැවින් මෙඩිකෙයාර් (Medicare) ,මෙඩිකේඩ් (Medicaid) සහ අනෙකුත් සමාජ වැඩසටහන් සඳහා මුදල් ගෙවිය නොහැකි බවයි.

අත්‍යවශ්‍ය වැඩසටහන් කපා හැරීමෙන් යුද්ධය සඳහා ගෙවීම් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිනු ලබන එම පන්තියෙන්ම (කම්කරු පන්තියෙන්ම) යුද්ධය සඳහා සටන් කිරීමටද කැඳවුම් කරනු ලැබේ.

2026 ජාතික ආරක්ෂක බලය පැවරීමේ ( National Defense Authorization Act) පනතේ කොටසක් ලෙස ට්‍රම්ප් විසින් අත්සන් කර නීති ගත කරන ලද, වයස අවුරුදු 18 සිට 26 දක්වා සියලුම පිරිමින් සඳහා  හමුදාවලට බැඳීමේ ස්වයංක්‍රීය ලියාපදිංචිය, 2026 දෙසැම්බර් මාසයේදී ක්‍රියාත්මක වේ. ඇමරිකානු අධිරාජ්‍යවාදය වෙනුවෙන් චීනයෙන් බලශක්ති සැපයුම සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා, වානේ කම්කරුවන්ගේ සහ ගබඩා සේවකයින්ගේ, පතල් කම්කරුවන්ගේ සහ සංක්‍රමණික ගොවිපල කම්කරුවන්ගේ දරුවන්, ඩිස්ට්‍රෝයර් යාත්‍රා මත හා පර්සියානු ගල්ෆ් වෙරළ තීරය මත මිය යාමට යවනු ලැබේ. 

යුද්ධයට එරෙහි සටන, සමාජ වැඩසටහන් විනාශ කිරීමට, බලහත්කාරයෙන් හමුදා සේවයට බඳවා ගැනීමට සහ මිලිටරි-පොලිස් ආඥාදායකත්වයක් ස්ථාපිත කිරීමට එරෙහි සටනෙන් වෙන් කළ නොහැකි ය. රැකියා, වැටුප් සහ ජීවන තත්වයන් ආරක්ෂා කිරීමේ සටන අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධයට සහ මෙම සමාජ ව්‍යාධීන්ගේ මූල හේතුව වන ධනේශ්වර ක්‍රමයට එරෙහි අරගලය සමඟ ඒකාබද්ධ කළ යුතුය. (අවධාරණය පරිවර්තනයේදී එක් කෙරුණි)

ට්‍රම්ප් හෝමූස් සමුද්‍ර සන්ධිය අවහිර කිරීම: ඉරාන යුද්ධයේ ඊළඟ අදියර Read More »

Blockade

හෝමුස් අවහිර කිරීම, චීනය සහ කම්කරු පන්තිය: ඉරාන යුද්ධයේ ඊළඟ අදියර – YouTube Podcast

ඉරාන වරායන් කරා මෙන්ම ඉන් පිටතට නැව් ගමනාගමනය යුද නැව් මගින් අවහිර කරන බවට එක්සත් ජනපදය නිවේදනය කිරීම – ඉරානයේ imports සහ exports අවහිර කිරීම – යුදමය ක්‍රියාවක් මෙන්ම ආර්ථික කොල්ලකෑම් ක්‍රියාවක්. මේ අවහිර කිරීම ඉරානයේ ගෙල සිර කිරීමක් පමණක් නොව ලෝක බලශක්ති සහ අමුද්‍රව්‍යවල වැදගත් මර්මස්ථාන ඇමරිකානු ග්‍රහනයට ගැනීම අරමුණු කර ගනී.

මේ පිළිබඳ අපගේ YouTube නාලිකාව වන The Socialist World හි පළකෙරුණු පැහැදිලි කිරීම අසන්න. ඔබගේ හිතවතුන් අතර එය බෙදා හරින්න. ජාත්‍යන්තර යුද විරෝධී සමාජවාදී ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරයක් ගොඩ නගන්න. සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය ගොඩ නගන්න. අප හා එක්වන්න.

හෝමුස් අවහිර කිරීම, චීනය සහ කම්කරු පන්තිය: ඉරාන යුද්ධයේ ඊළඟ අදියර – YouTube Podcast Read More »

2E0876F9 A306 4B5B 9FFD 613BABCDBDF0

“සටන් විරාම” ප්‍රෝඩාව: ලෙබනනයේ සහ මැද පෙරදිග අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධය දිගටම – YouTube Video

එක්සත් ජනපදය සහ ඉරානය අතර සටන් විරාමයක් ඇති කර ගැනීමෙන් පැය කිහිපයක්  ගත වීමට මත්තෙන් එම සටන් විරාමය ව්‍යාජයක් බව නෙතන්‍යාහු ලෙබනනයට දැවැන්ත බෝම්බ ප්‍රහාරයක් එල්ල කිර්‍ර්මෙන් හෙළිදරව්  විය.

මේ පිළිබඳ අපගේ YouTube නාලිකාව වන The Socialist World හි පළකෙරුණු පැහැදිලි කිරීම අසන්න. ඔබගේ හිතවතුන් අතර එය බෙදා හරින්න. ජාත්‍යන්තර යුද විරෝධී සමාජවාදී ජාත්‍යන්තරවාදී ව්‍යාපාරයක් ගොඩ නගන්න. සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය ගොඩ නගන්න. අප හා එක්වන්න.

“සටන් විරාම” ප්‍රෝඩාව: ලෙබනනයේ සහ මැද පෙරදිග අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධය දිගටම – YouTube Video Read More »

Trump

Weekly Political Report — Week Ending 4 April 2026

This political report for the week of March 29—April 04, 2026, is compiled by thesocialist.lk based on coverage from the World Socialist Web Site (WSWS).

Trump
President Donald Trump arrives from the Blue Room to speak about the Iran war from the Cross Hall of the White House on Wednesday, April 1, 2026, in Washington. (AP Photo/Alex Brandon, Pool) [AP Photo]

I. Imperialist War on Iran: Escalation Toward Regional Catastrophe

The defining development of the week was the accelerating and increasingly catastrophic US-Israeli war on Iran, now entering its fifth week. On 31 March, as thousands of Marines, paratroopers and additional ground forces arrived in the Gulf region and B-52 bombing missions commenced, President Trump threatened publicly to “obliterate” Iran’s electric grid, oil wells, desalination plants and bridges—in his own words, to bring the country “back to the Stone Ages.” The systematic assassination of Iran’s political and military leadership, the destruction of over 61,000 homes, 500 schools, and the killing of more than 6,500 civilians confirm the criminal and genocidal character of this war of aggression.[1]

The escalation reached a new threshold on 4 April, when Iranian forces shot down a US F-15E and an A-10 aircraft, prompting US special forces to conduct a rescue operation inside Iranian territory. The incident took place alongside massive military deployments—Marines, airborne brigades and three carrier strike groups—signalling preparations for a possible ground invasion.[2] The unspoken strategic aim of the war, as WSWS analysis made clear, extends beyond Iran: the US seeks to strangle China’s access to Gulf oil and shipping routes, targeting Beijing’s economic foundations as part of its broader drive for global hegemony.[3]

The imperialist alliance showed signs of fracture. Italy denied US access to its Sigonella air base, citing parliamentary procedural requirements—a reflection of domestic anti-war mass sentiment threatening the Meloni government. Britain convened a forty-nation virtual summit on the Strait of Hormuz crisis amid a public breakdown of relations with Washington, as European powers confronted both the economic panic of closed shipping lanes and their own inability to act independently. These manoeuvres are tactical, not pacifist: all European powers remain integrated into the structures of US military imperialism and are accelerating their own rearmament programmes.

The war’s economic reverberations struck Asian economies with a double blow: surging oil prices and currency falls against the dollar, producing capital outflows, inflationary pressure and stock market declines. India, New Zealand, and smaller economies across Asia-Pacific confronted severe social disruption. Australia, meanwhile, was exposed as an active participant. The Albanese Labor government—while publicly denying any ground involvement—secretly deployed approximately 90 SAS commandos to the Al Minhad Air Base in the UAE, in addition to an E-7A Wedgetail advanced battle management aircraft, 85 military personnel, air-to-air missiles, and full Pine Gap intelligence integration.[4] The government also banned some 7,000 Iranian nationals holding tourist visas from entering Australia under emergency powers—a cynical deployment of immigration policy to stoke chauvinism.

The ICFI gave powerful political expression to mass opposition. David North, chairman of the WSWS International Editorial Board, filmed a statement at the Nuremberg Palace of Justice condemning the war as a crime against peace—the same legal category established by the Nuremberg Tribunal—which rapidly spread internationally.[5] North’s subsequent book presentations in Leipzig, Berlin and Nuremberg on Where Is America Going? Fascism or Socialism? drew large, engaged audiences of students and workers, confirming the growing popular openness to socialist anti-war politics.

II. The “No Kings” Protests and the Crisis of Political Leadership

The third round of “No Kings” demonstrations on 28 March drew an estimated eight million people across the United States in what was the largest single-day protest in American history. Rallies in over 3,300 locations—including 350,000 in New York, 200,000 in Chicago, and 180,000 in Boston—expressed deep popular opposition to the Trump administration’s drive toward dictatorship and war. Sixty-two percent of Americans “strongly oppose” sending ground troops to Iran. No war in American history has been so unpopular at its outset.[6]

The WSWS drew the essential political lessons: the scale of mass opposition stands in sharp contrast to the absence of independent working-class leadership. Democratic Party politicians and union officials systematically downplayed or ignored the war at the rallies, channelling the movement into electoral remedies. AFT President Randi Weingarten captured the Democratic programme in a single phrase: “No kings today and we vote in November.” David North was physically barred from speaking at the Nuremberg rally by Democratic Party operatives who refused to allow any condemnation of the Iran war. The Democratic Party, which funded the war with its $839 billion defence budget vote, serves not as an opponent of Trump but as his enabler. Any subordination of the mass movement to the Democratic Party will prove fatal to the struggle against fascism and war.

III. Trump’s War Budget: Social Counter-Revolution to Finance World War

On 4 April, the Trump administration unveiled its FY2027 budget blueprint—a document of historic class significance. The White House sought congressional approval for approximately $1.5 trillion for military spending, a 40 percent increase over already record Pentagon allocations, to be financed by sweeping cuts to Social Security, Medicare, Medicaid, childcare and domestic agencies.[7] Trump made the class logic explicit at a White House Easter lunch, declaring that the government could not afford daycare, Medicare or Medicaid because it “needed the money to wage war”—dismissing these programs as “little scams.” This is a blueprint for financing world war through social counter-revolution at home.

The structural financial system fragility that will carry this burden was laid bare in a major WSWS analysis on 31 March. Financial markets showed growing instability as the war entered its fifth week: the S&P 500 had fallen 7 percent for the month, with both the NASDAQ and Dow in correction territory. Bond yields spiked. A Bank of America survey of global fund managers found 63 percent identified private equity and private credit as the most likely source of a systemic financial event, echoing pre-2008 alarms. The war is not a market disruption but the accelerant of a structural crisis rooted in overleveraged finance, speculative bubbles and military expenditures that will be paid by the working class through austerity and inflation.[8]

Pete Hegseth’s financial advisor was exposed by the Financial Times as having placed roughly $9.4 million into defence contractors and ETFs in the weeks immediately before the opening strikes on Iran—positions that surged approximately 38 percent after the war began. The Pentagon replied with denials and threats rather than disclosures. The episode confirms that imperialist war is simultaneously a vehicle for private enrichment and a fusion of state, military and finance capital that expresses the rotten, criminal character of capitalist rule.[9]

IV. Authoritarian Consolidation and the Attack on Democratic Rights

The Trump administration’s domestic authoritarian consolidation proceeded in parallel with the war. Armed ICE officers were deployed to airports nationwide following the DHS funding crisis; congressional action by both parties moved to fund DHS components while excluding any meaningful restraint on ICE or Border Patrol. The deployment—facilitating data-sharing with TSA and normalising armed federal agents in civilian settings—represents a rehearsal for the broader militarisation of domestic policing. Trump also advanced measures to restrict citizenship and voting rights, framing these as wartime national security necessities.

The criminalisation of political dissent intensified. In Britain, Palestine solidarity activists Ben Jamal and Chris Nineham were convicted in prosecutions that fit a wider state campaign to suppress anti-genocide protest. In the United States, the assassination plot against Palestinian activist Nerdeen Kiswani—a New Jersey man affiliated with a JDL-type network who plotted to firebomb her home—was directly connected to months of coordinated harassment, bounties and public incitement by extremist Zionist organisations, conducted in an atmosphere of state-cultivated impunity for political violence.[10] A Chinese postdoctoral researcher at the University of Michigan took his own life after interrogation by federal agents, in a pattern of xenophobic prosecution and harassment of Chinese scholars that weaponises racism and criminalises scientific collaboration.

In Canada, the Carney Liberal government appealed to the Supreme Court to reverse lower court rulings that had found the 2022 invocation of the Emergencies Act—including the freezing of bank accounts—unconstitutional. The appeal is a class political move to preserve a permanent toolkit for suppressing mass dissent. Germany’s SPD Finance Minister Lars Klingbeil unveiled an “Agenda”-style programme attacking pensions, welfare and labour protections, echoing Schröder’s Agenda 2010, coordinated with Chancellor Merz to finance rearmament through social cuts. The SPD, historically presented as a workers’ party, acts openly as an instrument of capitalist restructuring and militarism.

V. Class Struggle: Rank-and-File Rebellion and Bureaucratic Containment

The most significant labour development of the week was the 96.2 percent rejection by Nexteer auto parts workers in Saginaw, Michigan, of a UAW-backed concessions contract that would establish a “third class” wage tier at $19.05/hour for new hires, expand two-tier pay, and raise healthcare costs.[11] The 1,300 workers produce steering systems for the Chevrolet Silverado, GMC Sierra, Ford F-150 and Dodge Ram—occupying a strategic node in the global supply chain. UAW presidential candidate Will Lehman called for the immediate formation of a Nexteer rank-and-file committee, strike preparation, and solidarity from Big Three assembly workers refusing to handle scab parts.[12]

Separately, approximately 150 workers at Freudenberg-NOK in Findlay, Ohio, struck for higher wages and healthcare after UAW Local 1327 talks collapsed. The plant supplies GM, Ford and Stellantis; workers hold strategic leverage to disrupt assembly chains. The UAW bureaucracy failed to organise wider support.

The Bath Iron Works naval shipyard strike—engineers and designers at a key destroyer manufacturer—was shut down by the UAW bureaucracy, which ratified a multi-year contract while framing concessions as patriotic necessity. The Teamsters pre-empted a threatened strike by 6,000 DHL workers with a last-minute tentative agreement offering a nominal 20 percent wage rise over four years, while leaving automation and precarious conditions largely intact. Germany’s IGBCE union concluded chemical industry bargaining that freezes wages for nine months and delivers only 2.1–2.4 percent nominal increases from 2027—a real wage cut amid ongoing mass layoffs. Workers’ Struggles roundups documented rising industrial unrest across Asia, Australia and the Americas, reflecting the objective deterioration of living standards under the inflationary impact of the war.

The pattern across all these disputes is identical: workers display readiness and leverage; union bureaucracies act as industrial stabilisers for capital, containing struggles, brokering sellouts and subordinating workers to war production and corporate profit. The formation of democratically controlled rank-and-file committees, independent of the apparatus, is the central organisational task.

VI. The Bankruptcy of Pseudo-Left Reformism

The week furnished further evidence of the political bankruptcy of pseudo-left formations internationally. In Canada, Avi Lewis won the NDP leadership on a “left populist” platform promising to “fight the billionaire class”—while supporting NATO policy on Ukraine and intending to cooperate with right-wing provincial NDP governments, leaving capitalist property relations intact.[13] The NDP’s historical function is to contain working-class struggle within parliamentary reformism and union bureaucratic control; Lewis’ victory will channel worker unrest into parliamentary illusion.

In Mexico, the Movement of Socialist Workers (MTS) and allied organisations channelled a growing strike wave into support for US-backed “independent” unions rather than independent rank-and-file organisation, functioning as a pseudo-left cover for pro-imperialist union apparatuses. In Sri Lanka, major Tamil bourgeois parties either tacitly supported or remained silent on the US-Israeli assault on Iran, consistent with their long record of appeals to imperialist powers rather than mobilising working-class struggle.[14] In Turkey, a joint statement by eleven parties calling for “peace and democracy” avoided any principled opposition to US-Israeli aggression—pacifist opportunism that channels workers into elite mediation rather than independent class struggle.

Summation 

The week’s developments reveal, with exceptional clarity, the single political reality confronting the international working class: capitalism in crisis is driving imperialist war, social counter-revolution and authoritarian consolidation simultaneously. The Trump administration’s genocidal war on Iran, its $1.5 trillion war budget financed by gutting social programmes, the mass criminalisation of dissent, and the parallel militarisation of European and Australian capitalism—these are not aberrations but expressions of a system in mortal crisis.

The mass anti-war sentiment expressed in the “No Kings” protests of 28 March, the historic rejection of the Nexteer sellout, the strikes spreading across multiple continents—all reflect the objective conditions for the development of a powerful working-class movement. But the decisive question is that of political leadership. Social democratic parties (SPD, Labor), pseudo-left formations (NDP, MTS, DSA), and trade union bureaucracies act uniformly to contain and betray this movement. Only the building of rank-and-file committees, independent of the apparatus, linked internationally through the IWA-RFC, and guided by the programme of the ICFI, can transform the growing mass opposition into the political force required to end imperialist war and the capitalist system that produces it.

Footnotes

[1] Trump threatens “obliteration” of Iran as ground troops arrive in Middle East: https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/31/yjdz-m31.html 

[2] US special forces rescue operation inside Iran after downing of US fighter jet: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/04/mmhh-a04.html 

[3] The unspoken target of Trump’s war on Iran—China: discussed in WSWS analysis, 2 April 2026.

[4] Australian Labor government secretly sends SAS to join the war against Iran: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/04/rted-a04.html 

[5] David North’s Nuremberg video on the US war against Iran: https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/31/xnsx-m31.html 

[6] The March 28 “No Kings” demonstrations: The political lessons: https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/30/yjug-m30.html 

[7] Trump’s plan to fund world war through social counter-revolution: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/04/ahuk-a04.html 

[8] Storm clouds gather over global financial system: https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/31/pwll-m31.html 

[9] Hegseth insider war investments: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/01/lhdx-a01.html 

[10] Zionist assassination plot against Nerdeen Kiswani is a warning to the working class: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/01/khec-a01.html 

[11] Nexteer auto parts workers reject UAW sellout deal: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/03/mgqh-a03.html 

[12] UAW presidential candidate Will Lehman calls for support for Nexteer workers: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/04/qond-a04.html 

[13] “Left populist” Avi Lewis wins race to lead Canada’s NDP: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/04/oomo-a04.html 

[14] Sri Lankan Tamil bourgeois parties support US-Israeli war on Iran: https://www.wsws.org/en/articles/2026/04/04/msrz-a04.html 

Weekly Political Report — Week Ending 4 April 2026 Read More »

Trump

ප්‍රමාද වැඩි වීමට පෙර අත්‍යාසන්න සමූහ ජනසංහාරය නවත්වනු! ඉරාන ශිෂ්ටාචාරය අතුගා දැමීමේ  ට්‍රම්ප්ගේ තර්ජනය හෙළා දකිනු!

theSocialist.lk හි කර්තෘ මණ්ඩලය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ සහ දකුණු ආසියාවේ සමාජවාදී නායකත්වය (SLLA) විසින් නිකුත් කරන ලද හදිසි ප්‍රකාශය

මේ 2026 අප්‍රේල් 7 දින රාත්‍රී 10:32 theSocialist.lk හි පළ කෙරුනු ප්‍රකාශයේ සිංහල පරිවර්ථනයයි.

Trump
ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් 2026 අප්‍රේල් 6 වන සඳුදා වොෂින්ටනයේ ධවල මන්දිරයේ ජේම්ස් බ්‍රැඩි මාධ්‍ය හමුවේදී මාධ්‍යවේදීන් සමඟ කතා කරයි. [AP ඡායාරූපය/මාර්ක් ෂීෆෙල්බයින්]

අද, 2026 අප්‍රේල් 7 වන දින, එක්සත් ජනපද ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් Truth Social හි පළ කළේ: “අද රාත්‍රියේ මුළු ශිෂ්ටාචාරයක්ම මිය යනු ඇත, නැවත කිසිදා ආපසු ගෙන ඒමට නොහැකි වනු ඇත. මට එය සිදුවීමට අවශ්‍ය නැත, නමුත් එය බොහෝ විට සිදුවනු ඇත.”

මෙය හුදෙක් පුහු දේශපාලනික  වහසි බස් දෙඩවීම ක් නොවේ. මෙය, න්‍යෂ්ටික අවි දහස් ගණනක් ඇති සහ දැනටමත් දින හතළිහක් තිස්සේ ඉරානයට බෝම්බ හෙලන, ඉතිහාසයේ වඩාත්ම බලවත් ලෙස සන්නද්ධ මිලිටරි බලයක  රාජ්‍ය නායකයා විසින් සමූල ජන ඝාතක අභිප්‍රාය ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කිරීමයි.

ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවිය අද එහි හදිසි  ඉදිරි දර්ශනයෙන් ප්‍රකාශ කළ පරිදි: “ට්‍රම්ප් පැවසූ සෑම වචනයක්ම එක්සත් ජනපද ආණ්ඩුව හිට්ලර් පරිමාණයේ අපරාධයකට  ගැට ගසයි. නාසි නායකයින්  දොරවල් වසාගෙන සාකච්ඡා කළ දේ ඔහු විවෘතව කියයි.” ට්‍රම්ප් දැනටමත් සෑම බලාගාරයක්ම, සෑම පාලමක්ම, සෑම මුහුදු ජලයෙන් ලවණ ඉවත් කිරීමේ පහසුකමක්ම – මිලියන 93 ක ජනතාවක් සඳහා ශිෂ්ට සම්පන්න ජීවිතයේ සමස්ත යටිතල පහසුකමක්ම – විනාශ කරන බවට තර්ජනය කර තිබේ. මෙය “පැය හතරක කාලයක් තුළ” ඉටු කරන බව ඔහු ප්‍රකාශ කර තිබේ. මෙය යුද අපරාධවලට අයත් දැයි වාර්තාකරුවෙකු ඔහුගෙන් විමසීය. ඔහුගේ පිළිතුර: “නැහැ, කොහෙත්ම නැහැ.”

ඉරානය මානව ඉතිහාසයේ පැරණිතම හා ගැඹුරුතම ශිෂ්ටාචාරයන් ගෙන් එකක උරුමකරු වේ. යුද්ධයේ පළමු දිනයේ දී Shajareh Tayyebeh බාලිකා පාසලට එල්ල වූ ඇමරිකානු මිසයිල ප්‍රහාරයකින් මියගිය ළමුන් 168 දෙනෙකු ඇතුළුව එහි සිවිල් වැසියන් දහස් ගණනක් දැනටමත් ඝාතනය කර ඇත. රෝහල්, විශ්ව විද්‍යාල, නේවාසික ප්‍රදේශ සහ පාසල් වලට ක්‍රමානුකූලව බෝම්බ හෙලා ඇත. ලෝක සමාජවාදී වෙබ් අඩවිය අනතුරු අඟවා ඇති පරිදි, ප්‍රහාරක උත්සන්න කිරීමේ තර්කනය නොවැළැක්විය හැකිය: තීව්‍ර කරන ලද බෝම්බ හෙලීමේ සිට භූමි ආක්‍රමණය දක්වා, ඉරාන නගර අත්පත් කර ගැනීම දක්වා සහ අවසානයේ – වැඩිවන ඇමරිකානු හානි සහ හමුදා අසාර්ථකත්වය හමුවේ – න්‍යෂ්ටික අවි වෙත යොමු වීම දක්වා එය උත්සන්න වනු ඇත.

මෙය කල්පිතයක් නොවේ. ධනේශ්වර දේශපාලන ක්‍රමය තුළ කිසිදු බරපතල බලවේගයක් එයට කිසිදු තිරිංගයක් නොයොදා, සතියක් පාසා උත්සන්න වෙමින් දින හතළිහක් තිස්සේ සිදුවෙමින් පවතින යුද්ධයක ගමන් පථය මෙයයි.

ඩොලර් බිලියන 839 ක ආරක්ෂක අයවැය සඳහා තමන්ගේ ඡන්දයෙන් යුද්ධයට අරමුදල් සැපයූ එක්සත් ජනපද ඩිමොක්‍රටික් පක්ෂය දැන් ට්‍රම්ප්ව “පිස්සෙක්” සහ ” සිහි විකල් වූවෙක්” ලෙස හඳුන්වයි. නමුත් එක  ඩිමොක්‍රටිකයෙකු වත් යුද්ධය නැවැත්වීම සඳහා සංයුක්ත ක්‍රියාමාර්ගයක් යෝජනා කර නැත. ඔවුන් ඊට හවුල්කරුවන් ය. යුද්ධයට එරෙහි ඕනෑම සැබෑ මහජන බලමුලු ගැන්වීමක් යුද්ධයෙන් නතර නොවනු ඇතැයි ඔවුන් භීතියට පත්ව සිටිති. එය ධනය බෙදා හැරීම, මූල්‍ය කතිපයාධිකාරයේ බලය සහ පක්ෂ දෙකම මගින් ආරක්ෂා කරන සමාජ ක්‍රමය පිළිබඳ සමස්ත ප්‍රශ්නයම මතු කරනු ඇත.

යුරෝපයේ පාර්ලිමේන්තු, ඕස්ට්‍රේලියාවේ, කැනඩාවේ සහ එක්සත් රාජධානියේ ආණ්ඩු – මේ සියල්ලන්ම මෙම අපරාධයට සම්බන්ධය. ඕස්ට්‍රේලියාව රහසිගතව SAS කමාන්ඩෝ භටයින්, Wedgetail සටන් කළමනාකරණ ගුවන් යානා සහ එහි Pine Gap බුද්ධි මධ්‍යස්ථානය යුද්ධයට යොදවා ඇත. බ්‍රිතාන්‍යය හෝමූස් සමුළුව පවත්වයි. ජර්මනිය නැවත සන්නද්ධ වෙමින් සිටී. එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩලය  පක්ෂාඝාත වී ඇත. ජාත්‍යන්තර නීතිය  සුන් කර ඇත.

ධනේශ්වර රාජ්‍ය පද්ධතියට මෙම යුද්ධය නැවැත්විය නොහැකි බව කිසිදු සැකයකින් තොරව ඔප්පු කර ඇත. ජාත්‍යන්තර කම්කරු පන්තියට පමණක් එය කළ හැකිය.

හතරවන ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුව සමඟ පෙලගැසී සිටින theSocialist.lk සහ ශ්‍රී ලංකාවේ සහ දකුණු ආසියාවේ සමාජවාදී නායකත්වය (SLLA), කම්කරුවන්, තරුණයින් සහ මෙම සාපරාධී යුද්ධයට විරුද්ධ සියලු දෙනාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ:

වැඩ වර්ජනය: එක්සත් ජනපදය, බ්‍රිතාන්‍යය, ඕස්ට්‍රේලියාව, ජර්මනිය සහ ලොව පුරා සිටින කම්කරුවන් යුද යන්ත්‍රය ක්‍රියාත්මක වීමට ඇති මාධ්‍යයන් අවහිර කිරීම සඳහා – වරාය, ගුවන්තොටුපළ, සැපයුම් මධ්‍යස්ථාන, ආයුධ නිෂ්පාදන කම්හල් සහ ප්‍රවාහන ජාලයන් – වහාම කාර්මික ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතුය. AFL-CIO, UAW, TUC සහ සෑම ප්‍රධාන වෘත්තීය සමිති සම්මේලනයක්ම සාපරාධී නිහඬතාවයක් පවත්වා ඇත. මෙම යුද්ධයට ආයුධ, ඉන්ධන සහ සැපයුම් ගලායාම නැවැත්වීම සඳහා කම්කරුවන් නිලධරයෙන් ස්වාධීනව ඔවුන්ගේ සාමාන්‍ය කම්කරු කමිටු හරහා ක්‍රියා කළ යුතුය.

අත්පත් කර ගැනීම: කම්කරුවන් සහ තරුණයින් සේවා ස්ථාන, විශ්ව විද්‍යාල පරිශ්‍ර සහ පොදු අවකාශයන් අත්පත් කර ගත යුතුය –ඒ, යුද්ධයේ සේවකයින් බව ඔප්පු කර ඇති ආණ්ඩුවලට කන්නලව් කිරීමට නොව, කම්කරු පන්තියේ ස්වාධීන දේශපාලන බලය තහවුරු කිරීමට ය. මාර්තු 28 වන දින එක්සත් ජනපදයේ පමණක් පෙළපාළි ගිය මිලියන අටක මහජන ව්‍යාපාරය, විරෝධතා ව්‍යාපාරයක සිට, වැඩසටහනක්, උපාය මාර්ගයක් සහ නායකත්වයක් සහිත සංවිධානාත්මක දේශපාලන බලවේගයක් බවට පරිවර්තනය කළ යුතුය.

ජාත්‍යන්තරව සංවිධානය වීම: ඉරානයට එරෙහි යුද්ධය ජාතික ප්‍රශ්නයක් නොවේ. එය ලෝක ප්‍රශ්නයකි. ශ්‍රී ලංකාවේ, දකුණු කොරියාවේ, ජපානයේ – බෝම්බ හෙළන විට දී පවා තෙල් සැපයුම් සුරක්ෂිත කිරීම සඳහා ඉරානය සමඟ වෙනම ගිවිසුම් ගහ ගන්නා ආණ්ඩු පවතින මෙම රටවල – කම්කරුවෝ අරගලයට එක්විය යුතුය. “වසර ගණනාවක් ඉදිරියට එක්සත් ජනපදයට සහ එහි සහචරයින්ට කලාපයේ තෙල් හා ගෑස් අහිමි කරන” බවට IRGC අනතුරු ඇඟවීම, ශිෂ්ටාචාරමය පරිමාණයේ ආර්ථික හා මිලිටරි ව්‍යසනයකට ලෝකය කෙතරම් සමීපව සිටිනවාද යන්න පිළිබඳ මිනුමක් වේ. එකම පිළිතුර වන්නේ කම්කරු ක්‍රියාකාරී කමිටුවල ජාත්‍යන්තර සන්ධානය (IWA-RFC) හරහා සංවිධානය වන ජාත්‍යන්තර කම්කරු පන්ති සහයෝගීතාවයයි.

අද ට්‍රම්ප්ගේ තර්ජනය එහි සැබෑ අරුතින් තේරුම් ගත යුතුය: එය ඉරානයට එරෙහිව පමණක් නොව, මානව ශිෂ්ටාචාරයේ සියලු සමුච්චිත ජයග්‍රහණවලට එරෙහිව – ජාත්‍යන්තර නීතියට එරෙහිව, සිවිල් යටිතල පහසුකම් ඉලක්ක කිරීම තහනම් කිරීමට එරෙහිව, දෙවන ලෝක යුද්ධයේ භීෂණයෙන් හා නාසි සමූලඝාතනයෙන් පසුව සංග්‍රහ කරන ලද මානව වර්ගයාගේ මූලික සම්මතයන්ට එරෙහිව – යුද්ධ ප්‍රකාශ කිරීමකි. ඩේවිඩ් නෝර්ත් නියුරම්බර්ග් යුක්තියේ මාලිගාව (Nuremberg Palace of Justice) ඉදිරිපිට දී ප්‍රකාශ කළ පරිදි, මෙම යුද්ධය නියුරම්බර්ග් නඩු විභාගයේදී ඉහළම ජාත්‍යන්තර අපරාධය වන “සාමයට එරෙහි අපරාධය” සඳහා ස්ථාපිත කර ඇති සෑම නීතිමය සහ දේශපාලන නිර්ණායකයක්ම සපුරාලයි.

අද, 2026 අප්‍රේල් 7 වන දින ඉරාන ශිෂ්ටාචාරය විනාශ වූ දිනය බවට පත් වුවහොත්, එය ධනේශ්වර ලෝක පර්යාය මනුෂ්‍යත්වය ඉදිරියේ තමන්ගේම මරණ වරෙන්තුව අත්සන් කරන දිනය ද වනු ඇත. ඒ වෙනුවට එය ජාත්‍යන්තර කම්කරු පන්තිය මෙසේ කීමට නැගී සිටින දිනය බවට පත්විය යුතුය: අපගේ නාමයෙන් නොවේ. අපගේ ශ්‍රමය නිසා නොවේ. අපගේ නිහඬතාවය නිසා නොවේ.

මෙම ප්‍රතිරෝධය සංවිධානය කරන්නේ ජාත්‍යන්තර කමිටුවේ සමාජවාදී සමානතා පක්ෂ (සසප) ශාඛාවන් විසිනි. ශ්‍රී ලංකාවේ, දකුණු ආසියාවේ සහ ජාත්‍යන්තරව සිටින සියලුම කම්කරුවන්ට, තරුනයින්ට සහ සමාජවාදී මනසක් ඇති පුද්ගලයින්ට ඒවා සමග සම්බන්ධ වන ලෙස අපි ඉල්ලා සිටිමු.

ඉරානයට එරෙහි එක්සත් ජනපද-ඊශ්‍රායල යුද්ධය වහාම, කොන්දේසි විරහිතව නතර කරන ලෙස ඉල්ලා සිටින්න.

මැද පෙරදිගින් සියලුම අධිරාජ්‍යවාදී බලවේග ඉවත් කර ගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටින්න.

කම්කරු ක්‍රියාකාරී කමිටු ගොඩනඟන්න. වැඩ වර්ජනය කරන්න. සංවිධානය වන්න. සමාජවාදය සඳහා සටන් කරන්න.

ඉරානය, පලස්තීනය, ලෙබනනය, කියුබාව යන රටවල ජනතාව සමඟ සහයෝගීතාවය – ජාත්‍යන්තර කම්කරු පන්තියේ එකමුතුව!

ඉරානයට අත නොතබනු – අධිරාජ්‍යවාදී යුද්ධය නවත්වනු!

තවත් ජන සංහාරයක් එපා – ට්‍රම්ප්ගේ යුද යන්ත්‍රය නවත්වනු!

යුද්ධයට හා කප්පාදුවට එරෙහිව කම්කරු බලය!

යුද්ධයට වරායන් වසා  දමනු – කම්කරුවනි එක්වව්!

යුද්ධයට එක සතයක්වත් නොදෙනු – රෝහල්, පාසල්, රැකියා සඳහා අරමුදල් සපයනු!

අධිරාජ්‍යවාදී සහ සයොන්වාදී හමුදා මැද පෙරදිගින් පිටවනු!

යුද අපරාධකරුවන් නවත්වනු – අධිරාජ්‍යවාදී ආක්‍රමණිකයින්ට එරෙහිව නියුරම්බර්ග්!

ප්‍රමාද වැඩි වීමට පෙර අත්‍යාසන්න සමූහ ජනසංහාරය නවත්වනු! ඉරාන ශිෂ්ටාචාරය අතුගා දැමීමේ  ට්‍රම්ප්ගේ තර්ජනය හෙළා දකිනු! Read More »

Banner

Weekly Political Report — Week Ending 28 March 2026

This political report for the week of March 22–28, 2026, is compiled by theSocialist.lk based on coverage from the World Socialist Web Site (WSWS).

Banner

I. Imperialism and War: The Iran Catastrophe Deepens

The dominant political development of the week was the further catastrophic escalation of the US-Israeli war against Iran, now entering its fourth week. On Saturday, 22 March, President Trump posted an ultimatum on his social media platform demanding that Iran “fully open, without threat, the Strait of Hormuz within 48 hours,” threatening to “obliterate” Iran’s power infrastructure, beginning with its largest power plant. The WSWS characterised this as a threat of genocidal violence without precedent in the post-World War II era, comparable only to the Truman administration’s nuclear ultimatum to Japan in 1945.[1]

The scale of the threat was not rhetorical. The Damavand Combined Cycle Power Plant — Iran’s largest, located 35 kilometres from Tehran’s centre — supplies electricity to approximately ten million people. Any strike on the Bushehr Nuclear Power Plant, Iran’s sole operating commercial reactor, risks catastrophic radioactive release. The IAEA Director General has warned that even severing the facility’s power supply lines could trigger a reactor meltdown. Iran responded by declaring all US and Israeli energy infrastructure across the region as legitimate targets, with Gulf states whose populations depend on electricity-powered desalination plants facing a potential humanitarian catastrophe of their own.

By week’s end, the trajectory had moved unambiguously toward ground invasion. Trump, in an interview with the Financial Times, declared openly: “Maybe we take Kharg Island, maybe we don’t. We have a lot of options.” The Wall Street Journal reported that the Pentagon was preparing for “weeks of ground operations,” and approximately 1,000 soldiers from the 82nd Airborne Division were reported to be readying for deployment. The 82nd Airborne’s Immediate Response Force — a 3,000-strong rapid-deployment brigade — was identified by the New York Times as a candidate force for seizing Kharg Island, through which 90 percent of Iran’s oil exports pass.

Defence Secretary Pete Hegseth provided the clearest statement of the administration’s actual position: “We negotiate with bombs. You have a choice as we loiter over the top of Tehran.” This cynical formulation — coupling public talk of negotiations with accelerating military preparations — exposes the character of US imperialism: diplomacy as a screen for war, with mass violence as both means and end.

In Lebanon, Israeli Prime Minister Netanyahu ordered a further expansion of the “security zone” in the south. More than 1,238 people have been killed and 3,500 wounded since the Israeli ground assault began on 2 March. More than 1.2 million people have been displaced. Three journalists were killed in a targeted Israeli airstrike on a marked press vehicle in Jezzine. Human rights documentation through Day 25 of the Iran war recorded at least 6,530 killed, including 640 confirmed civilians.

The WSWS insists that these are not individual acts of militarist excess but the systematic expression of a capitalist imperialist order in deep crisis, using war to secure control of energy resources, chokepoints and global hegemony. The Newroz 2026 statement of the Sosyalist Eşitlik Partisi (Turkey/SEP) — issued on 22 March — placed the war in this broader framework, linking imperialist aggression against Iran, Lebanon and Gaza to the political interests of regional bourgeoisies and the strategic requirements of US world dominance. The statement called for the building of rank-and-file committees across factories, ports, mines, hospitals and schools, the withdrawal of all US forces from the Middle East, the closure of NATO bases including those in Türkiye, and the formation of a Socialist Federation of the Middle East.[2]

II. The Political Bankruptcy of Reformism

Spain provided the week’s starkest illustration of pseudo-left capitulation to imperialism. The PSOE-Sumar coalition — which weeks earlier had revived the “No to war” slogan associated with the 2003 anti-Iraq War mass movement — announced a €1 billion military aid package for Ukraine following a meeting between Prime Minister Sánchez and Volodymyr Zelenskyy, bringing Spain’s total commitment to approximately €4 billion. The frigate Cristóbal Colón was simultaneously dispatched to the eastern Mediterranean. A token €5 billion social subsidy package — temporary tax cuts and a symbolic rent freeze attempt — was offered as political cover.[3]

The manoeuvre was transparent. The PSOE-Sumar government made this announcement against the backdrop of an unprecedented wave of industrial action across Spain: a nationwide doctors’ strike involving more than 175,000 workers, a three-day national railway strike, airport ground handling stoppages threatening to paralyse Easter travel, regional education strikes — with Catalonia’s culminating in more than 100,000 people on the streets of Barcelona — and general strikes in the Basque Country on 17 March. The working class in struggle was answered with rearmament and tokenism.

The WSWS is unequivocal: PSOE-Sumar’s anti-war posture was never anything other than a political calculation to contain domestic opposition. Its rapid re-integration into NATO war logistics — complementing Spain’s earlier facilitation of US strikes on Iran — exposes the class interests that animate such formations. Sumar, positioned as the “left” partner of the coalition, is identified as a direct instrument of imperialism, channelling dissent into manageable parliamentary terrain while voting through military budgets and suppressing class struggle.

Sri Lanka’s Frontline Socialist Party (FSP) received analogous treatment. Its call for “global people’s power” against the Iran war — superficially radical in rhetoric — was subjected to sharp political critique as pseudo-left opportunism. The FSP’s initiative, the WSWS argued, reflects a nationalist parliamentary logic that accommodates bourgeois parties and dissipates class power through appeals that refuse to break with the capitalist state. The SEP insists that genuine anti-war struggle must be grounded in proletarian internationalism and independent socialist organisation.[4]

III. Authoritarian Consolidation and Democratic Rights

The Trump administration continued its domestic militarisation offensive during the week. ICE deployments to airports in force — framed publicly as immigration enforcement — were characterised by the WSWS  as a deliberate erosion of democratic norms and a rehearsal for the normalisation of federal paramilitary presence in civilian public life. The SEP connects this directly to the war drive: the same oligarchic project that prosecutes imperialist war abroad constructs the police state apparatus at home.

Australia’s Labor government provided a parallel illustration of bourgeois democracy’s hollowing out. Having lost a High Court ruling on offshore detention, the Albanese government circumvented the decision by transporting former asylum seekers to Nauru. The SEP described this as demonstrating the capitalist state’s readiness to flout its own legal constraints in order to uphold racist border regimes — which serve both capitalist labour market requirements and imperialist geopolitical alliances.

Cuba’s humanitarian crisis deepened further as a nationwide blackout struck the island amid US restrictions blocking incoming Russian fuel shipments. This is imperialist economic warfare targeting working people directly, using energy denial as a weapon of coercion.

The German city of Duisburg maintained its entry ban against Mohamedou Ould Slahi — the Mauritanian — a Guantánamo survivor and author, in a measure that exemplifies the integration of state repression, anti-democratic precedent and the ongoing brutalisation of those processed through imperialist detention machinery.

IV. Class Struggle and Bureaucratic Betrayal

Class struggle intensified across multiple fronts, with the trade union bureaucracy consistently functioning as the principal obstacle to the conversion of industrial militancy into political power.

In London, more than 300 Unite members at Stagecoach’s Bow garage struck for four days (19–22 March) against punishing rosters, inadequate rest breaks and dangerous fatigue — conditions forcing drivers to fall asleep at the wheel. Stagecoach mounted a systematic strikebreaking operation, importing replacement drivers from other cities and billeting them in hotels. Unite responded by sabotaging the action: officials called off a coordinated strike at Lea Interchange Bus Company — a Stagecoach subsidiary a few miles away — and declared a “win” based on a three-year deal pegging future increases to CPI rather than the previously demanded RPI, while leaving victimisation of union reps unaddressed. The Rail, Maritime and Transport union simultaneously suspended rolling stoppages by 1,800 London Underground drivers for closed-door talks.[5]

The WSWS analysis is direct: the union apparatus acts not as an instrument of working-class power but as a managerial layer whose function is to contain, fragment and ultimately defeat industrial resistance. The strategic response is the formation of rank-and-file committees that link garages and sectors, set non-negotiable safety demands, coordinate unified action, and raise the demand for democratic workers’ control of public transport.

In Australia, Tasmanian teachers conducted rolling statewide strikes over real-wage cuts and deteriorating conditions — the third round of action since September 2025 — while the AEU bureaucracy deliberately staggered the action by region (northwest on Tuesday, north on Wednesday, south on Thursday) to minimise its impact and prevent coordination with the simultaneous Victorian teachers’ strike. The tactic is well-established: token industrial action that creates the appearance of struggle while preserving the bureaucracy’s role as negotiating intermediary and absorber of militancy.[6]

Spain’s strike wave — the full breadth of which crossed healthcare, transport, rail, education and the public sector — demonstrated the objective depth of class anger. The Catalan education strike, supported by 90 percent of educators and culminating in 100,000 on the streets of Barcelona, is among the most significant educational mobilisations in recent Spanish history. That this emerged simultaneously with the PSOE-Sumar government’s announcement of a billion-euro military package for Ukraine underscores the central political contradiction: the same government which presides over real wage cuts and social austerity now channels resources to militarism while deploying union bureaucracies and its pseudo-left partners to contain the resistance.

V. Economic Warfare and Global Instability

The week’s economic developments were inseparable from the war drive. The Iran conflict’s threat to the Strait of Hormuz — through which roughly one-fifth of global oil passes — continued to generate financial turbulence across Asian markets. The imperialist war is simultaneously a political project and an act of structural economic destabilisation that strikes workers internationally through energy price inflation, supply chain disruption and currency volatility.

Cuba’s energy crisis — intensified by US restrictions on Russian fuel shipments — illustrates how imperialist economic coercion operates as a form of warfare targeting entire populations. The IMF, which had previously lauded Sri Lanka as an austerity “success story,” continued to provide ideological cover for the social devastation its programmes produce. These are not disconnected crises but expressions of the same capitalist order in its period of accelerating decay.

VI. The Revolutionary Tasks

The week’s events collectively underscore the axis of ICFI/SEP political analysis: war, dictatorship, austerity and bureaucratic betrayal are not separate phenomena but interlinked expressions of the capitalist system’s terminal crisis. Trump’s 48-hour ultimatum is not an aberration but the language of a ruling class prepared to obliterate the infrastructure of a nation of 90 million people to secure strategic and economic objectives. The pseudo-left formations — PSOE-Sumar, the FSP, the trade union bureaucracies — function consistently to contain and divert the social opposition that these conditions generate.

The correct working-class response — as the WSWS insists — is the building of rank-and-file committees in workplaces and communities, international coordination through the International Workers Alliance of Rank-and-File Committees, political independence from all bourgeois parties, and the construction of sections of the Fourth International to provide the revolutionary socialist leadership that the objective situation demands.

[1] Trump’s 48-hour ultimatum: A criminal threat of mass murder — https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/23/wzwz-m23.html 

[2] Newroz 2026: Mobilize the working class against imperialist war and for workers’ power in the Middle East! — https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/22/hynm-m22.html 

[3] Spain’s Socialist Party-Sumar government unveils €1 billion military aid package for Ukraine — https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/22/bkdx-m22.html 

[4] Sri Lanka: FSP “global people’s power” critique — WSWS coverage, week ending 28 March 2026

[5] East London bus drivers opposing fatigue face strike breaking by Stagecoach — https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/22/iprj-m22.html 

[6] Australia: Teachers to strike across Tasmania against real wage cuts — https://www.wsws.org/en/articles/2026/03/23/ovkw-m23.html 

Weekly Political Report — Week Ending 28 March 2026 Read More »

Scroll to Top